”டப்பா காரு”ம் நகராத இந்தியப் புரட்சியும் – 1

அடியேன் சென்னை சூளைமேட்டில் பிறந்து வளர்ந்த தெருவில் ஒரு கார் இருந்தது. அரதப் பழசாகிக் குப்பை தொட்டிக்கு அருகில் அனாதையாக நின்று கொண்டிருக்கும். சிறுவர்களாகிய எங்கள் எல்லோருக்கும் அதுதான் “லேண்ட் மார்க்”. ஓட்டப் பந்தயம் வைத்தாலும் சரி, கில்லி, கோலி, கிரிக்கெட் என்று எந்த விளையாட்டாக இருந்தாலும் சரி அதுதான் எல்லைக் கோடு. ”டப்பா கார்” என்று நாங்கள் அழைத்த அந்தக் கார், எனக்கு நினைவு தெரிந்ததில் இருந்து 1988 ஆம் வருடம் வரையில் சிறுவர்களாகிய எங்கள் விளையாட்டு உலகத்தின் பிரிக்க முடியாத பகுதியாக இருந்தது.

பிறகு, இரண்டரை வருடங்கள் முழு நேர அரசியல் களப்பணியாளனாக பணியாற்றி, சோர்ந்து, இளவயதிலேயே முதுமை எய்தி, வீடு திரும்பி, வாசிப்பில் தீவிரமாக மூழ்கிய காலத்தில் நமது சமூகத்தில் சாதியின் இறுக்கத்தின் பால் எனது கவனம் குவிந்தது. சாதியமைப்பு குறித்த வாசிப்புகளின் இடையிடையே, நான் பிறந்து வளர்ந்த குடும்பத்தின் சாதி பற்றிய கேள்வியும் எழுந்ததால், எனது தாய்வழிப் பாட்டியாரைத் துளைத்து எடுத்து, குடும்பப் பழங்கதைகளையும், அடியேன் பிறந்த சாதியைப் பற்றியும் அறிந்து கொள்ளத் தொடங்கியிருந்தேன்.

அப்பழங்கதைகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், இளம் பிராயத்து நினைவுகள் கிளர்ந்து, ஏதோ ஒரு நினைவு முடிச்சு அவிழ்ந்து அந்த “டப்பா கார்” நிழலாடியது. ஆவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் வீதிக்கு ஓடிவந்து பார்க்கிறேன், இருந்த இடத்தில் அது இல்லை. தலை சுற்றியது. வெளுத்திருந்த நீல வானம் அப்படியே என் மீது கவிவது போலிருந்தது. பூமி பிளந்து ஆழத்தில் அமிழ்ந்து கொண்டிருந்தேன்.

சுளீரென்று முகத்தில் ஒரு குளிர்ந்த உணர்வு. மலங்க மலங்க விழித்துக் கொண்டிருந்தேன். பாட்டி, தாயார், தங்கை மூவரும் கலவரத்தோடு என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். தாயார், பதற்றத்தோடு “என்னடா ஆச்சு! எதை நினைச்சு இப்படி விழுந்தே!” என்று உலுக்கிக் கொண்டிருந்தார். தங்கையோ கண்ணீரின் விளிம்பில். பாட்டி, பிலாக்கணம் வைக்கத் தொடங்கியிருந்தார். ”யாரு கண்ணு பட்டுச்சோ, அவ நாசமா போக!” என்று.

மெல்ல சுதாரித்து, “இல்லம்மா, அந்த கார் …”

தாயார்: எந்த  காருடா?

”அதாம்மா, அந்த டப்பா கார் … அந்த லைன் வீட்டு முன்னால குப்ப தொட்டியில நிக்குமே அந்த டப்பா கார்”

தாயார்: ”அதுக்கு என்னடா இப்ப?”

”அது அங்க இல்லம்மா …”

பாட்டி அடுத்த பிலாக்கணத்திற்கு தாவினார்: “ஐய்யோ, உச்சி வெயில்ல வெளிய போகாதடான்னு எவ்வளவு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டேங்குறானே … எந்த காத்து கருப்பு தீண்டுச்சோ …”

தங்கை குபீரென்று சிரித்துவிட்டாள்: “அம்மா, இது லூசும்மா. அங்க நிக்குமில்ல, அந்த டப்பா கார், அது நினைப்பு வந்துடுச்சு போல இருக்கு … லூசு லூசு!” குலுங்கிக் குலுங்கி சிரிக்க தொடங்கியிருந்தாள்.

தாயார்: “நாசமா போறவனே. கொஞ்ச நேரத்துல குடலப் பிசைஞ்சிட்டியேடா. இதுக்குத்தான் ராத்திரியெல்லாம் கண் முழிச்சு படிக்காதே படிக்காதேன்னு தலப்பாடா அடிச்சிக்கிறது. கேட்டாத்தானே. அந்த வீணா போன புள்ள புடிக்கிற கும்பலோட சகவாசம் என்னிக்கு வந்துச்சோ, அன்னையில இருந்து புடிச்சுது சனியன் …” என்று திட்டிக்கொண்டே என்னை விட்டு நகர்ந்தார்.

இரண்டு நாட்கள் தங்கை இதை சொல்லியே என்னை சீண்டி கேலி செய்து கொண்டிருந்தாள். பாட்டியார், “என்னத்த புள்ளய பெத்தியோ” என்று தாயாரை சீண்டிக் கொண்டிருந்தார்.

என் மனமோ ”டப்பா காரை”யே அசை போட்டு கொண்டிருந்தது.

ஓட்டப் பந்தயம் என்றால், டப்பா காரைத்தான் தொட்டுவிட்டு வரவேண்டும்.

கில்லி என்றால், டப்பா கார்தான் எல்லைக் கோடு. கோலியில் “பேந்தா ப்ரூட்” விளையாட்டில் டப்பா கார்தான் எல்லை. தோற்றவர்கள் அங்கிருந்து முட்டி தேய “கஞ்சி காய்ச்சிக்” கொண்டு வரவேண்டும்.

ஐஸ் பாய் என்றால் அதற்குப் பின்னால் ஒளிவதற்குத்தான் போட்டி. ஆளைப் பிடிப்பவரை சுற்றி வந்து ஏமாற்ற வசதி.

க்ரிக்கெட் என்றால், அடித்த பந்து டப்பா காரை தாண்டினால் ஃபோர்.

இப்படி எங்கள் இளவயது விளையாட்டுக்களின் ஒரு அங்கமாக அந்த “டப்பா கார்” நீக்கமற நிறைந்திருந்தது.

இரண்டரை வருட இடைவெளியில், விளையாட்டுக் குணத்தை இழந்து, படு சீரியஸாகி, அரும்பிக் கொண்டிருந்த மீசையில் எவரையும் துச்சமாக ஏறி மிதிக்கும் முறுவல் படிந்து, விரைப்பான மனதோடு,  யாரையும் கேள்வி கேட்கும் துணிவில் ஊறித் திளைத்து, “தோழர்” பட்டம் அருளியிருந்த மமதையோடு திரிந்து, குருவி தலையில் வைத்த பாரத்தின் சுமை தாளாத கதையாக விழுந்து சோர்ந்து வீடு சேர்ந்து, மெல்லத் துளிர்த்து தீவிரத் தேடலில் மனம் அலைக்கழிந்து கொண்டிருந்த காலம் அது.

தோழர் பட்டம் அருளியிருந்த மமதையில் இருந்து விடுபடுவது, மார்க்சிய மூலவர்களான காரல் மார்க்சையும் எங்கெல்சையும் நேரடியாக வாசித்துத் தெளிவது என்று எனக்குள் உறுதியெடுத்துக் கொண்டு பயணப்பட ஆரம்பித்திருந்த தருணம். தமிழக/இந்திய வரலாறுகளை – சமூக அமைவுகளை, சாதியமைப்பின் இயக்கத்தை ஆழக் கற்க வேண்டிய அவசியத்தையும் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கியிருந்த கட்டம்.

அத்தருணத்தில், மாமேதைகளின் ஆசீர்வாதத்தினால்தான் என்னவோ “டப்பா கார்” நினைவு இடுக்குகளின் சிடுக்குகளை முறித்துக் கொண்டு வந்து விழுந்தது.

விஷயம் என்னவென்றால், என்னதான் அந்த டப்பா காரைச் சுற்றியே எங்களது விளையாட்டு பொழுதுகள் இருந்தாலும், ஒருவரும் அதனுள்ளே நுழைய மாட்டோம். அவ்வளவு குப்பை மண்டியிருந்தது. சுற்றி வருவோம், அதன் படியில் ஏறி நிற்போம், சற்று உயரமான பையன்கள் அதன் கூரை மீது ஏறி சாகசமும் செய்வார்கள். ஆனால், ஒருவரும் அதற்குள்ளாக நுழைந்ததில்லை. எத்தனை வருடக் குப்பையோ தெரியாது, மண்டியிருந்தது. அழுக்கில் புரள்வதைப் பற்றிக் கவலைப்படாத சிறுவர்கள் கூட அதனுள்ளே நுழைந்ததில்லை. இத்தனைக்கும் கதவுகள் திறந்துதான் இருந்தன.

டப்பா காருக்குப் பிறகுதான் நாங்கள் மற்ற கார்களையே பார்த்திருக்கிறோம் என்பதும் சத்தியமான உண்மை.

டப்பா  காருக்குப் பிறகு சிறுவர்களாகிய நாங்கள் பார்த்து மகிழ்ந்தது, சிகப்பு மாருதி கார். இரண்டு சிகப்பு மாருதி கார்களை ஒரு சேர பார்த்தால் அதிர்ஷ்டம் என்ற விளையாட்டு நம்பிக்கையும் எங்களில் உருவாகியிருந்தது.

மாருதி காருக்குப் பிறகு எத்தனையோ கார்கள் வந்து விட்டன. அவை எதுவும் நினைவு இடுக்குகளில் தங்கவில்லை. சிகப்பு நிற மாருதி கார்கள் கூட இப்போது அந்த டப்பா கார் கிளர்த்தி விட்ட நினைவுச் சிடுக்கில் இருந்துதான் மீளக் கிளம்பின.

அந்த அளவிற்கு அது ஆழப் பதிந்ததன் விசேஷம் என்ன என்று இப்போது அசைபோட்டு பார்க்கிறேன்.

முதல் விசேஷம், அது ஓடாத கார். என் நினைவுக்குத் தெரிந்து இருபது வருடங்களாக ஒரே இடத்தில் நின்று கொண்டிருந்த ஒரே கார் அதுவே.

(தொடரும்)

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

வாசிப்பின் நிமித்தங்கள் 1

வாசிப்பின் நிமித்தங்கள் 2

வாசிப்பின் நிமித்தங்கள் 3

Advertisements
அனுபவம், அரசியல் இல் பதிவிடப்பட்டது . 5 Comments »

5 பதில்கள் to “”டப்பா காரு”ம் நகராத இந்தியப் புரட்சியும் – 1”

  1. cyril Says:

    where i can get the folloup article

  2. prakash Says:

    இதை எழுதியவர் என்னதான் சொல்ல வருகிறார். டப்பாகார், ஓடாத கார்னு சொல்றாரு ஆனா இப்போ அதி அந்த எடத்துல காணோம்னு சொல்றாரு. யாரும் உள்ளே நுழைந்ததைல்லைன்னு சொல்றாரு, தோழர் பட்டம் தந்த மமதைன்றாரு எல்லாமே கொழப்பமா இருக்குப்பா

  3. செங்குன்றன் Says:

    இதன் தொடர்ச்சி….?

  4. Valarmathi Says:

    பகுதி 2 இங்கு உள்ளது => http://tinyurl.com/naawfuk இதன் தொடர்ச்சி எழுத இன்னும் வாய்க்கவில்லை.நன்றி!


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: