லேட்டஸ்ட்டா வந்தாலும் லேட்டா வந்த “பேட்ட”

குறிப்பு: எடிட் செய்யப்பட்டவை  – சேர்க்கப்பட்டவை நீல நிறத்திலும் விலக்கப்பட்டவை பகர அடைப்புக் குறிகளுக்குள் நீல நிறத்திலும்.

 

மாஸ் என்றால் என்ன, மரண மாஸ் என்றால் என்ன… – இனி ஒரு காளி சாத்தியமா?

 

 

‘பேட்ட’, ரஜினி ரசிகர்களைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காகவே எடுக்கப்பட்ட படம். அவ்வகையில் தன் கடமையை செவ்வனே செய்திருக்கிறது. இயக்குனர் கார்த்திக் சுப்புராஜ், நல்ல திரைப்படங்களைத் தரக்கூடியவர். இப்போது மசாலா மரணமாஸ் படங்களைத் தருவதிலும் வல்லவர் என்பதை காட்டியிருக்கிறார். ‘மரணமாஸ்… மரணமாஸ்’ என்கிறார்களே, அது என்ன என்பதையும் கச்சிதமாக சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார்.

 

மரணமாஸ் என்றால் என்ன? எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால், இதுதான் என்று யாரும் வரையறுத்து சொன்னதாகத் தெரியவில்லை. சிலர் ‘பஞ்ச் டயலாக்’ பேசுவது மாஸ் என்று நினைக்கிறார்கள். சிலர், கதாநாயகன் பத்து ஆட்களை அடித்து தூள் பறத்துவது என்று நினைக்கிறார்கள். சிலர் அசத்தலான, அலட்டலான நடிப்பு என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், கார்த்திக் சுப்புராஜ் அதன் நாடித்துடிப்பைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளதோடு, படத்தின் ஒரு  காட்சியில் அதை மிகத் துல்லியமாக குறிப்பிட்டும் காட்டியிருக்கிறார்.

 

ரஜினியும் விஜய் சேதுபதியும் முதன்முதலாகச் சந்திக்கும் காட்சியில், ரஜினி  விஜய் சேதுபதியை மடக்கி நாற்காலியில் உட்கார வைக்கிறார். விஜய் சேதுபதி ரஜினியை நோக்கி, “மாஸு” என்கிறார். ‘மாஸ்’ எனப்படுவது என்ன என்பதை இக்காட்சியில்தான் கார்த்திக் சுப்புராஜ் கனகச்சிதமாக, இரத்தினச் சுருக்கமாக குறித்துக்காட்டியிருக்கிறார். அதாகப்பட்டது, ‘மாஸ்’ எனப்படுவது யாதெனின், கதாநாயகன் வில்லனை சாமர்த்தியமாக மடக்கி காட்டுவது – out smart செய்வது. அதைச் சற்று பெரிய அளவில் அட்டகாசமாக செய்தால் ‘மரணமாஸ்’. மாஸ், மரணமாஸ் குறித்த அறிவுப்பூர்வமான வரையறை இவ்வளவுதான். பஞ்ச் டயலாக் பேசுவது, பத்து பேரை அடித்து தூள் கிளப்புவது, ஸ்டைல் செய்து காட்டுவது, தங்கச்சி சென்டிமெண்ட், நண்பனுக்காக உயிரையும் கொடுக்கத் தயாராக இருப்பது, நீதிக்குத் தலை வணங்குவது, இவை எல்லாமும் இதற்கு உட்பட்டதுதான்.
கதாநாயகன் வில்லனை out smart செய்யவேண்டிய தேவை என்ன? மரணமாஸ் ஏன் முளைக்கிறது?கதாநாயகன் பலசாலிதான். ஆனால் அவனிடத்தில் பலவீனங்கள் உண்டு. தங்கச்சி பாசம், காதல், நட்பு, நீதி – நியாயத்திற்குக் கட்டுப்படுவது போன்றவைதான் அவனுடைய பலவீனங்கள். வில்லன் கதாநாயகனை காட்டிலும் பலவீனமானவன்தான். ஆனால், அவனுக்கு மேலே சொன்ன பலவீனங்கள் எதுவும் கிடையாது. எந்த நியதிக்கும் கட்டுப்படாதவன் அவன். அதுவே அவனுக்கு அளவில்லாத பலத்தைத் தந்துவிடுகிறது. ஆகையால், அவன் கதாநாயகனை விட பலசாலியாக ஆகிவிடுகிறான். மூர்க்கமான பலத்தோடு, வெல்லமுடியாத சக்தியாக உருப்பெற்றுவிடுகிறான்.

 

வெல்லமுடியாத சக்தியாகத் தோன்றும் வில்லனை, தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும் பலவீனங்களை இழந்துவிடாமல் முறியடித்து வெற்றி பெறவேண்டிய கட்டாயம் கதாநாயகனுக்கு ஏற்பட்டுவிடுகிறது. ஒன்று, கதாநாயகன் தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி வில்லனோடு நேருக்கு நேர் மோதி அழிக்கவேண்டும். அது வாழ்வா சாவா போராட்டம். அல்லது, தனது புத்திசாலித்தனத்தால், சற்றும் எதிர்பாராத கோணத்தில் வில்லனை தாக்கி அழிக்கவேண்டும். பலம் அல்லது புத்திசாலித்தனம் ஏதாவது ஒன்றால், கதாநாயகன் வில்லனை out smart செய்தே ஆகவேண்டும். மாஸ் – மரணமாஸ் படங்கள் அனைத்திற்கும் இதுதான் பொது நியதி, அடிச் சரடு. “பேட்ட” படத்திலும் இந்த அடிச்சரட்டைக் கதையில் தொய்வு ஏற்பட்டுவிடாமல் சுவாரசியமாக நகர்த்தி சென்று, மீண்டும் செய்துகாட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர் கார்த்திக் சுப்புராஜ்.

 

தன்னைவிட பலமடங்கு பலமான சக்தியாக உருவாகிவிட்ட வில்லனையும் அவனது மகன் கதாபாத்திரமாக வரும் விஜய் சேதுபதியையும் இந்த ‘மாஸ்’ ஃபார்முலாவின் மூலம் out smart செய்து முறியடிக்கிறார் கதாநாயகன் ரஜினி. விஜய் சேதுபதியை தன் மகன் என்று நம்ப வைக்கிறார். விஜய் சேதுபதியையும் நம்ப வைக்கிறார், பார்வையாளர்களையும் நம்ப வைக்கிறார். விஜய் சேதுபதியைத் தன் பக்கம் சேர்த்துக்கொண்டு, வில்லனை அவன் கோட்டைக்குள் புகுந்தே தாக்கி அழிக்கிறார்.

 

க்ளைமாக்சில் தான் விஜய் சேதுபதியை தன் மகன் என்று சொன்னது, வில்லனை முறியடிக்கச் செய்த `ராஜ தந்திரம்` என்ற உண்மையை ரஜினி வெளிப்படுத்துகிறார். விஜய் சேதுபதி அதிர்ச்சியில் உறைந்து கல்லாய் சமைந்திருக்க, பார்வையாளர்களுக்கும் எதிர்பாராத திருப்பத்தினால் ஆச்சரியம். ஆனால், அந்த ஆச்சரியத்தை அதன் இயல்பான முடிவிற்கு கொண்டுசென்றுவிடாமல், அதாவது, ரஜினி விஜய் சேதுபதியை கொல்கிறாரா இல்லையா என்பதை  காட்டிவிடாமல், ரஜினி காமிராவை நோக்கி துப்பாக்கியை நீட்ட, படக்கென்று கட் செய்து, சாமர்த்தியமாக படத்தை முடித்திருக்கிறார் இயக்குனர். இப்படி “விட்ட குறை தொட்ட குறையாக” படத்தை முடித்திருப்பதால் பார்வையாளர்களுக்கு எந்தக் குழப்பமும் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை. மாறாக, முழுத் திருப்தியே கிடைத்திருக்கும்.

 

‘மக்கள் திலகம்’ என்று பெயரெடுத்த எம்ஜிஆருக்கு பிறகு, ‘மக்கள் செல்வன்’ என்ற பட்டப் பெயரைப் பெற்றிருப்பவர் விஜய் சேதுபதி. அவர் [தங்களின் அபிமான நட்சத்திரம்]  திரையில் கொல்லப்படுவதை ரசிகர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள [சகித்துக்கொள்ள] மாட்டார்கள் என்பதை தெளிவாக உணர்ந்தே இயக்குனர், படத்தை அப்படி முடித்திருக்கிறார் என்று கருதலாம். ஒருவேளை இயக்குனர் ‘பேட்ட 2’ என்று அடுத்த படத்தைத் தருவதற்கான முத்தாய்ப்பாகக் கூட அவ்வாறு முடித்திருக்கலாம். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த ‘விட்ட குறை தொட்ட குறை’ முடிவு மற்றொரு திரைப்படத்தை நினைவிற்கு கொண்டுவந்துவிடுகிறது. ‘நடிகர் திலகம்’ சிவாஜி கணேசன் கதாநாயகனாக நடித்து 1979 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்து சக்கை போடு போட்ட ‘நான் வாழவைப்பேன்’ என்ற திரைப்படம். திரைப்படத்தின் கடைசி 20 நிமிடங்களில்தான் ரஜினிகாந்த் படத்தில் தோன்றுவார். ஆனால், திரைப்படம் வெற்றி பெற்றதற்கு முக்கிய காரணம், ரஜினிகாந்த் வரும் அந்தக் கடைசி 20 நிமிடங்கள்தான் [நிமிடங்களுக்காகத்தான்]. இளையாஜாவின் அருமையான பின்னணி இசையில், நான்கு ஹிட் பாடல்களும் உண்டு.

 

அந்தக் கால கட்டத்தில், சிவாஜி கணேசன், தொப்பையை மறைக்க, எந்த கதாபாத்திரமாக இருந்தாலும் கோட் போட்டே நடித்துக்கொண்டிருந்தார். மார்க்கெட்டைத் தக்க வைக்க, இளம் கதாநாயகிகளான லட்சுமி, ஸ்ரீதேவி, ஸ்ரீப்ரியா போன்றவர்களுடன் ஜோடி சேர்ந்து மரத்தைக் கட்டிப் பிடித்து டூயட் பாடல்களில் சிவாஜி கணேசன் நடித்துக்கொண்டிருந்த காலமது. இளம் கதாநாயகிகளோடு ஜோடி சேர்ந்து நடித்த பிறகு, அடுத்த கட்டமாக, வளர்ந்து கொண்டிருந்த புதிய கதாநாயகர்களைத் துணைக் கதாபாத்திரங்களாக நடிக்க வைக்கும் படலமும் சிவாஜி கணேசனுக்கு ஆரம்பமானது. அவ்வாறான முதல் படம் “ஜஸ்டிஸ் கோபிநாத்“. அதில் சிவாஜி கணேசனுக்கு மகன் கதாபாத்திரத்தில் ரஜினிகாந்த்.

 

அடுத்த படம்தான் ‘நான் வாழவைப்பேன்’. 1978 -இல் ரஜினிகாந்தின் ஹிட் ‘ப்ரியா’. 1979 -இல் ரஜினிகாந்தின் மெகா ஹிட் படங்கள், ‘குப்பத்து ராஜா’, ‘தாயில்லாமல் நானில்லை’, ‘தர்ம யுத்தம்’, ‘ஆறிலிருந்து அறுபது வரை’, ‘அன்னை ஓர் ஆலயம்’. அதே ஆண்டு ரஜினிகாந்தும் கமலும் சேர்ந்து கொடுத்த மெகா ஹிட், ‘நினைத்தாலே இனிக்கும்’. 1980 இல் ரஜினிகாந்த்தின் மெகா ஹிட் ‘பில்லா’.

 

40 வருடங்கள் உருண்டோடிவிட்டன.

 

இப்போது ரஜினிகாந்த் 1979-இல் சிவாஜி கணேசன் இருந்த நிலைக்கு வந்திருக்கிறார். தன்னை விட மிகவும் [30 – 40]  வயது குறைந்த இளம் கதாநாயகிகளோடு ஜோடி சேர்ந்து டூயட் பாடி முடித்து, அடுத்த கட்டமாக, வளர்ந்து வரும் இளம் கதாநாயகர்களைத் துணைக் கதாபாத்திரமாக இணைத்துக்கொள்ளும்  கட்டத்திற்கு வந்திருக்கிறார். [அதன் ஆரம்பம்தான் விஜய் சேதுபதி.]  

 

1979 –இல் சிவாஜி கணேசனுக்கு ரஜினியை போல, 2019 -இல் ரஜினிகாந்துக்கு விஜய் சேதுபதி. அதனால்தானோ என்னவோ படத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்தே சிவாஜி கணேசன் நடித்த “பாவ மன்னிப்பு” படத்திலிருந்து “வந்த நாள் முதல் இந்த நாள் வரை” பாடலை பின்னணி இசையாக கொண்டு படம் தொடங்குகிறது. “புதிய பறவை”-படத்திலிருந்து “உன்னை ஒன்று கேட்பேன்” பாடலும்கூட.

 

கடைசியாக, படம் ‘முள்ளும் மலரும்’ படத்திலிருந்து “ராமன் ஆண்டாலும் ராவணன் ஆண்டாலும் எனக்கொரு கவலையில்லே“ என்ற பாடலை நினைவு கூர்ந்து முடிகிறது. அப்படத்தில் ரஜினி நடித்த ‘காளி’ கதாபாத்திரம் தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் முத்திரை பதித்த ஒரு பாத்திரம். ஆனால், அதன் சிறப்பு முழுக்க முழுக்க, அப்படத்தின் இயக்குனர் மகேந்திரனுக்கே உரியது. அத்தகைய ஒரு கதாபாத்திரத்தில் சிறப்பாக நடித்த மதிப்பு ரஜினிக்கு உண்டு என்பதையும் மறுக்க முடியாது. அக்காலத்தில், ரஜினிகாந்த் ‘சூப்பர் ஸ்டாராக’ உருப்பெற்றிருக்கவில்லை. நல்ல நடிகராக இருந்தார். நன்றாக நடித்துக்கொண்டிருந்தார். அவர் ‘சூப்பர் ஸ்டாராக’ உருமாறியது[தான்] ஒரு வகையில் தமிழ் சினிமாவிற்கு இழப்பு.

 

ரஜினிகாந்த் ‘சூப்பர் ஸ்டாராக’ மாறி 20 ஆண்டுகள் கழிந்து,  ஒரு சிறு இடைவெளிக்குப் பிறகு அதை தூக்கி நிறுத்த கார்த்திக் சுப்புராஜ் போன்ற திறம் மிக்க இயக்குனர் தேவைப்படுகிறார். என்றாலும் அது 100 சதவிகிதம் சாத்தியமில்லை, அதுதான் நிதர்சனம். மகேந்திரனே நினைத்தாலும் அது சாத்தியமில்லை. ‘காளி’, சூப்பர் ஸ்டாருக்கு முந்தையவன்.

 

[ரஜினிகாந்த் “சூப்பர் ஸ்டாராக“ மாறி 20 ஆண்டுகள் கழிந்து, அப்பட்டத்தை துறக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறார். அதை தூக்கி நிறுத்த கார்த்திக் சுப்புராஜ் போன்ற திறம் மிக்க இயக்குனர்களாலும் இனிமேலும் சாத்தியமில்லை. தமிழ் சினிமாவின் வரலாற்றில் சிறந்தவர்களில்  ஒருவராக மதிக்கத்தக்க இயக்குனர் மகேந்திரனே நினைத்தாலும் இனி ரஜினிகாந்தை “முள்ளும் மலரும்” காளியாக நடிக்க வைப்பது சாத்தியமில்லை.

“காளி“ காணாமல்போய் 40 வருடங்களாகிவிட்டது. அவ்விடத்தை நிரப்ப புதிய “காளி”கள் பலர் உருவாகியிருக்கிறார்கள் என்பதை ஒப்புக்கொள்வது நலம். ]

நன்றி: நக்கீரன்

Advertisements

திருக்கழுங்குன்றத்து திருட்டுக் கழுகு 0.2

ஜனகராஜ் குரலில் மிமிக்ரி செய்து, நடிகர் மயில்சாமி வெளியிட்ட பிரமாதமான காமெடி ட்ராக் ஒன்று உண்டு. இனிப்புக் கடைக்கு போகும் ஜனகராஜ், கடைக்காரரிடம் லட்டு ஒரு கிலோ போடு, ஜாங்கிரி ஒரு கிலோ போடு, என்று ஒவ்வொரு இனிப்பிலும் ஒரு கிலோ போடச் சொல்வார். கடைக்காரரும் மகிழ்ச்சியோடு போடுவார். கடைசியில், “கலக்கு” என்பார் ஜனகராஜ். “சார்…” என்று புரியாமல் விழிப்பார் கடைக்காரர். மீண்டும் “கலக்கு…” என்பார் ஜனகராஜ். கடைக்காரரும் புரியாமல் கலக்குவார். “அதுல இருந்து ஒரு 100 கிராம் போடு,” என்பார் ஜனகராஜ்.

 

சங்கரின் 2.0 படமும் அதுபோலத்தான் இருக்கிறது. கோஸ்ட் பஸ்டர்ஸ், சூப்பர் மேன், ஸ்பைடர் மேன், டெர்மினேட்டர், ட்ரான்ஸ்ஃபார்மர்ஸ், எக்ஸ்பெண்டபில்ஸ், அவென்ஜர்ஸ், இரும்பு மனிதன் (Iron Man), எறும்பு மனிதன் (Ant Man), விஞ்ஞானப் புனைவிற்கு ஐசக் அசிமோவின் பெயர் உதிர்ப்பு, அஞ்ஞானத்துக்கு “aura” என்ற சொல் உதிர்ப்பு, திருக்கழுக்குன்றத்து கழுகு, என்று ஏகப்பட்ட விஷயங்களை உருவி, ஒரு கலக்கு கலக்கி, அவற்றிலிருந்து ஒரு 100 கிராமை தமிழ் சினிமா ரசிகர்களின் தலையில் கொட்டியிருக்கிறார்கள்.

 

மயில்சாமியின் காமெடி ட்ராக்கை இன்றைக்கு கேட்டாலும் ரசிக்க முடியும், சிரிக்க முடியும். இந்த “திருக்கழுங்குன்றத்துத் திருட்டுக் கழுகு” படத்தை பார்த்த பிறகும் சிரிப்பு வருகிறது. ஆனால், அச்சிரிப்பு பரிதாபமான ஒரு படத்தை பார்த்த சலிப்பை உதறுவதற்கான சிரிப்பாகவே இருக்கிறது.

 

படத்தின் கதை, வில்லனின் ஃப்ளாஷ் பேக் மட்டுமே. கதாநாயகனாக வரும் ரோபோ ஒரு கார்ட்டூன் காரக்டர் என்ற அளவிலேயே இருக்கிறது (கார்ட்டூன்களை திரைப்படமாக்கிய மேலே குறித்துள்ள ஹாலிவுட் திரைப்படங்களில் கார்ட்டூன் காரக்டர்களுக்கு கொஞ்ச நஞ்சமாவது உயிர்ப்பை ஊட்டியிருப்பார்கள் என்பதோடு இதை ஒப்பிட்டு பார்க்கவேண்டும்). விஞ்ஞானியாக வரும் ரஜினியும் கதாநாயக பாத்திரமாக இல்லை. உலகம் சுற்றும் வாலிபன் திரைப்படத்தில் முதல் காட்சியில் தோன்றி கடைசி காட்சியில் மீண்டும் வரும் “விஞ்ஞானி முருகன்” எம் ஜி ஆர் கதாபாத்திரம் போல தொட்டுக்க ஊறுகாயாக அவ்வப்போது தலைகாட்டி, நீதி போதனை செய்ய மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

 

திரைப்படத்தின் இறுதியில் சொல்லப்படும் நீதிபோதனைக்கு காரணமாக அமையும் வில்லனின் கதையோ வழக்கமான சங்கர் பாணிக் கதை. ஏதோ ஒரு ‘நியாயமான’ காரணத்திற்கான முயற்சியில் தோல்வியுற்ற அப்பாவியான கதாநாயகன், குறுக்கு வழியில் அதை நிறைவேற்ற போராடுவான், பழிவாங்குவான் (ஜென்டில்மேன், இந்தியன், அன்னியன்). இப்படத்தில் அது வில்லன் பாத்திரமாக ‘உல்டா’ செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வளவே. (ஒரே கதையை ‘உல்டா’ செய்து, மீண்டும் மீண்டும் எடுப்பதில் வல்லவரான பாலச்சந்தரின் வாரிசுகளாக மணிரத்தினம், கௌதம் மேனன், சங்கர் போன்றோரை சொல்லலாம்).

 

இப்படத்தின் வேடிக்கை என்னவென்றால், உல்டா செய்வதற்கு நீண்ட காலம் எடுத்துக்கொண்டதாலோ என்னவோ, உண்மையிலேயே நல்லதொரு காரணத்திற்காக பாடுபட்டவனை சாகடித்ததோடு நிற்காமல், வில்லனாகவும், கொடூரமான தீய ஆவியாகவும் மாற்றியிருப்பதுதான். இந்தப் புள்ளியில்தான் விஞ்ஞானப் புனை கதை (science fiction), அஞ்ஞானத்தை ஊற்றாகக் கொண்ட அசட்டு மூட நம்பிக்கைக் கதையாக மாறுகிறது.  அது, படத்தின் மையகருவாக இருக்கும் “aura” என்ற மூடநம்பிக்கை.

 

மனிதர்களுக்கு “aura” என்பதாக ஒன்று இருக்கிறது என்பதெல்லாம் அசட்டு மூடநம்பிக்கை. தமிழில் இதை “ஒளிவட்டம்” என்பார்கள். சாமி படம் போட்ட காலண்டர்களில், சாமியின் தலைக்குப் பின்னால் தகதகக்கும் ஒரு வட்டம் இருக்குமே அது. அல்லது சிவாஜி கணேசனை வைத்து ஏ. பி. நாகராஜன் எடுத்த சாமி படங்களில் இந்த ஒளிவட்டம் சாமிகளின் தலைக்குப் பின்னால் சக்கரம் போலச் சுழலுவதை பார்க்கலாம்.

 

இந்த ஒளிவட்டம் தெய்வங்களுக்கும் “தெய்வப் பிறவிகளுக்கும்” இருக்கும் என்பது மத நம்பிக்கை. சில “மேதைகளை” தலைக்குப் பின்னால் தகதகக்கும் ஒளிவட்டத்தோடு சித்தரிக்கும் “நாத்திக மத நம்பிக்கையாளர்களும்” உண்டு. இந்த ஒளிவட்டம் புனிதத்தன்மையைக் குறிப்பது.

 

மத நம்பிக்கைகளில் இருந்து பிரிக்க முடியாதவையாக கலைகள் இருந்த நவீன காலம்வரை கலைப் பொருட்களும் இவ்வாறு ஒளிவட்டம் பொருந்திய புனிதமான படைப்புகளாகவே பார்க்கப்பட்டுவந்தன. சாதாரண மக்கள் பயபக்தியுடன் அணுகவேண்டிய புனிதமான பொருட்களாக பார்க்கப்பட்டன. அது இலக்கியமாகட்டும், நாடகமாகட்டும், ஓவியமாகட்டும், சிற்பக்கலையாகட்டும் அனைத்து படைப்புகளும் ஒளிவட்டம் பொருந்திய புனிதமான பொருட்களாகவே பார்க்கப்பட்டன.

 

கலைப் பொருட்களுக்கு இருப்பதாக நம்பப்பட்ட இந்த புனிதத்தன்மையைக் கலைத்துவிட்டு தோன்றிய முதல் கலையே சினிமாதான். சினிமா பார்க்கும்போது நொறுக்குத்தீனி திங்கலாம், சிகரெட் பிடிக்க எழுந்து போகலாம், விசில் அடிக்கலாம், நாராசமான கமெண்ட் அடிக்கலாம், காதலர்கள் முத்தங்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளலாம், திரையில் தோன்றும் நாயக – நாயகிகளை மனசுக்குள் காதலிக்கலாம், இன்னும் விரும்பிய எதையும் செய்யலாம். நூற்றாண்டுகளாக கலைப்படைப்புகளை பிரமிப்போடும் பயபக்தியோடு பார்க்கும் அனுபவத்தை, அதன் நுகர்வு நிலையிலேயே தகர்த்து நொறுக்கிவிட்டு உருவானது சினிமா. கலைகளுக்கு இருப்பதாகக் கருதப்பட்ட ஒளிவட்டத்தை – “aura”வைக் கலைத்தது சினிமா.

 

சினிமா எவ்வாறு ஒளிவட்டத்தை தகர்த்த கலை என்பதைப் பற்றி தத்துவ ஆசிரியராகவும், பண்பாட்டு விமர்சகராகவும் அறியப்பட்ட வால்டர் பெஞ்சமின் என்பார் எழுதிய The Work of Art in the Age of Mechanical Reproduction என்ற புகழ் பெற்ற கட்டுரை இது தொடர்பில் கட்டாயம் வாசிக்கவேண்டியது. தமிழில் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக மொழியாக்கமும் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

 

அத்தகைய தன்மை பொருந்திய சினிமா என்ற கலைவடிவத்தில் “aura”-வைக் கருவாக கொண்டு ஒரு திரைப்படத்தை எடுத்தால், அந்த அபத்தத்தை என்னென்பது?

 

இந்த அபத்தம் போதாதென்று, ஒரு பேய் கதையை – ஒரு மீ-இயற்கைச் சக்திக் (super natural force) கதை என்றுகூட சொல்லமுடியாது – விஞ்ஞானப் புனை கதையின் முலாம் பூசி கொடுத்திருப்பது இன்னொரு அபத்தம். சரி அந்த பேய் என்னதான் செய்கிறது? சென்னையின் லட்சோப லட்சம் மக்களின் செல்ஃபோன்களைத் திருடுகிறது அல்லது பிடுங்கிக்கொள்கிறது அல்லது உருவிக்கொள்கிறது. செல்ஃபோன்களை உருவிக்கொள்வதோடு நின்றிருந்தால் பரவாயில்லை. அவற்றைப் பயன்படுத்தும் மனிதர்களையும் கூண்டோடு கொல்லப் பார்க்கிறது. ஆகையால்தான் கதாநாயக ரோபோவும், விஞ்ஞானி வசீகரனும் அதை முறியடிக்கிறார்கள். இறுதியில் விஞ்ஞானி வசீகரன் நீதிபோதனையும் செய்கிறார். ரசிகர்களின் போதைக்கு தீனியாக, ஜிகினாக் கலர்களில் ரோபோ டூயட்டுடன் படம் முடிகிறது.

 

ஆனால், துவக்கத்தில் குறிப்பிட்டிருப்பதைப் போல, பல படங்களில் இருந்து உருவி உல்டா செய்திருக்கும் காட்சிகளுக்கு வசீகரனும் அவரது ரோபோவும் தண்டனை ஏதாவது தருவார்களா? 500 கோடி ரூபாய் பட்ஜெட்டில் குறைந்தது 100 படங்களாவது எடுத்திருக்கலாம். அதில் ஒரு 10 நல்ல தமிழ் படங்களாவது தேறியிருக்கலாம். அந்த வாய்ப்புகளை கூண்டோடு கொன்ற பாவத்திற்கு என்ன கழுவாய்?

 

இவற்றை அசைபோட்டால் பேசாமல் படத்திற்கு “திருக்கழுங்குன்றத்துத் திருட்டுக் கழுகு” என்று பெயர் வைத்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. எவ்வளவு பெரிய பட்ஜெட்டில் படத்தை எடுத்திருந்தாலும், எவ்வளவு நவீன தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தியிருப்பதாக பெருமை பேசிக்கொண்டாலும், ஊர் குருவி எவ்வளவு உயரப் பறந்தாலும், ஒருநாளும் பருந்தாகிவிடமுடியாது.

 

நன்றி: தமிழ் இந்து

ஐஸ்வர்யா ஐ.நா. நல்லெண்ணத் தூதர்தானா?

ஐஸ்வர்யா தனுஷ் ‘ஐ.நா. சபை’யில் நிகழ்த்திய பரதநாட்டியத்தின் சிறு பகுதி – 1.22 நிமிட வீடியோ யூடியூபில் வெளியானதைத் தொடர்ந்து, கடுமையான கண்டனங்களும் விமர்சனங்களும் கேலிகளும் சமூக ஊடகங்களில் எழுந்தன. புகழ்பெற்ற பரதநாட்டியக் கலைஞர் அனிதா ரத்னமும் தனது சூடான விமர்சனத்தைப் பதிவுசெய்தார்.

இம்மாதத் தொடக்கத்தில், ஐ.நா. சபையில் ஐஸ்வர்யாவின் நடனம் என்று குதூகலச் செய்திகளை வெளியிட்டு மகிழ்ந்த ஆங்கில ஊடகங்கள், இக்கேலிகளையும் கண்டனங்களையும் கண்டு திகைத்துப் போயிருக்கின்றன. சில இக்கண்டனங்களின் கடுமையைக் கண்டிக்கவும் துணிந்திருக்கின்றன.

ஐஸ்வர்யா ‘ஐ.நா. சபை’யில் நிகழ்த்திய ஒரு மணிநேர நடனத்தின் ஒரு சிறு துணுக்குதான் அந்த 1.22 நிமிட வீடியோ என்றபோதிலும், அதில் வெளிப்பட்ட அவரது நடன அசைவுகள் தமிழ்த் திரைப்படப் பாடல்களின் நடனக் காட்சிகளை ஒத்தே அமைந்திருந்தது வெளிப்படையாகவே தெரிந்தது. ‘மரபான’ பரதநாட்டிய நிகழ்த்துதலுக்குரிய நயமான அசைவுகளோ, உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளோ, சங்கேதக் குறிப்புகளோ இன்றி, பாடலின் பொருளை நடித்துக்காட்டுவதாகவே இருந்தது.

Aiswarya Danush

அவரது மோசமான நடனம் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். இந்த கேலிக்கூத்தில் பெரும்பாலானோர் கவனிக்கத் தவறிய முக்கியப் புள்ளிகள் வேறு. ஐஸ்வர்யாவின் நடன நிகழ்ச்சியை பெரும்பாலான ஊடகங்கள் ‘ஐ.நா. சபையின் தலைமையகத்தில் நிகழப்பெற்ற’ ஒரு நிகழ்ச்சியாகவே செய்தி வெளியிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் உண்மை நிலவரமோ முற்றிலும் வேறானது.

ஐஸ்வர்யாவை ஐ.நா. சபையோ அல்லது ஐ.நா.வின் பெண்களுக்கான அமைப்போ அழைத்திருக்கவில்லை. ஐ.நா. சபையின் பெண்களுக்கான அமைப்பின் சர்வதேச மகளிர்தினக் கொண்டாட்டத்தின் உத்தியோகபூர்வமான நிகழ்ச்சி நிரலில் ஐஸ்வர்யாவின் பெயர் இடம்பெறக்கூட இல்லை. அதன் நிகழ்ச்சி நிரலை இங்கே காணலாம். மாறாக, ஐ.நா.வுக்கான இந்திய அரசின் நிரந்தரத் தூதரின் அலுவலகமும் நியூயார்க் நகரில் செயல்பட்டுவரும் ‘அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கம்’ என்ற தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனமும் இணைந்தே ஐஸ்வர்யாவின் நடன நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்திருந்தன.

இதை தெளிவாகக் குறிப்பிடாமல், ‘ஐ.நா. சபையில் ஐஸ்வர்யாவின் நடனம்’ என்றே பல ஊடகச் செய்திகள் இருந்தன. இதன் விளைவாக, ஐஸ்வர்யாவின் நடன நிகழ்ச்சி ஐ.நா. சபையின் பொதுமன்றத்தில் (General Assembly) நடைபெற்றதாகக் கூட பலர் கற்பனை செய்து கொண்டிருந்ததும் வெளிப்பட்டிருக்கிறது.

Anita Ratnam Tweet

ஊடகங்களின் இத்தகைய பொறுப்பற்ற செயல், சென்ற வருடம் ‘இந்தியாவில் பாலினச் சமத்துவம் மற்றும் பெண்களின் முன்னேற்றத்துக்கான ஐ.நா. பெண்கள் அமைப்பின் பரப்புரையாளர்’ (UN Women’s Advocate for Gender Equality and Women’s Empowerment in India) என்று ஐஸ்வர்யா அறிவிக்கப்பட்டபோதும் வெளிப்பட்டது. ஊடகங்கள் இதை ஐஸ்வர்யா ‘ஐ.நா.வின் நல்லெண்ணத் தூதராக’ (UN Goodwill Ambassador) நியமிக்கப்பட்டார் என்றே செய்தி வெளியிட்டன. இரண்டும் ஒன்றல்ல என்பது இங்கு கவனத்துக்குரியது.

ஐ.நா. சபையின் பெண்களுக்கான அமைப்பின் வலைத்தளத்தில் ஐஸ்வர்யாவை ‘நல்லெண்ணத் தூதராக’ நியமித்ததற்கான எந்தவொரு அதிகாரபூர்வமான அறிவிப்பையும் காண முடியாது. அவ்வமைப்பின் நல்லெண்ணத் தூதர்களின் பட்டியலில் இயக்குநரும் பாடகருமான ஃபர்ஹான் அக்தரும் டென்னிஸ் வீராங்கனை சானியா மிர்சாவுமே இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள். ஐஸ்வர்யாவின் பெயர் இல்லை. காரணம் எளிமையானது. அவர் ‘நல்லெண்ணத் தூதராக’ நியமிக்கப்படவே இல்லை.

‘நல்லெண்ணத் தூதர்’ என்ற கவுரவப் பொறுப்பு 1953ஆம் ஆண்டு ஐ.நா. சபையால் உருவாக்கப்பட்டது. அவ்வாறு ஐ.நா.வின் முதல் நல்லெண்ணத் தூதராக நியமிக்கப்பட்டவர், அக்காலப்பகுதியில் மிகப் பிரபலமானவராகத் திகழ்ந்த ஹாலிவுட் நகைச்சுவை நடிகர் டேனி கே (Danny Kaye). நல்லெண்ணத் தூதராக ஐ.நா.வுக்கு அவர் ஆற்றிய பணிகளின் பெரும் பலன்களைக் கண்டு, திரு. கோஃபி அன்னான், நல்லெண்ணத் தூதர்களின் நியமனத்தை விரிவாக்கினார். அவரது முன்முயற்சியில் கலை, இலக்கியம், சினிமா, விளையாட்டு போன்ற துறைகளில் புகழ்பெற்ற நபர்களுக்கு – பிரபலங்கள் (celebrities) – வெகுமக்களிடையே இருந்த செல்வாக்கை ஐ.நா. சபையின் நோய் ஒழிப்பு, வறுமை ஒழிப்பு போன்ற நலத்திட்டங்கள் மற்றும் மனித உரிமைகள் குறித்த விழிப்புணர்வுத் திட்டங்களுக்கு பயன்படுத்திக்கொள்ளும் நோக்கில் ஒரு உத்தியாக விரிவாக்கப்பட்டது.

சர்வதேச நல்லெண்ணத் தூதர்கள் என்று தொடங்கி, தேசிய நல்லெண்ணத் தூதர்கள், சில சமயங்களில் பிராந்தியத் தூதர்கள் எனவும் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. பின்னர், ஐ.நா. சபையின் துணை அமைப்புகளும் இவ்வழக்கத்தை பின்பற்றத் தொடங்கின. ஒரு கட்டத்தில், இவ்வாறு நியமனம்செய்யும் வழக்கம் எல்லை மீறி அதிகரிக்கவே, அவ்வழக்கத்தை கட்டுக்குள் கொண்டுவரவும் முடிவுசெய்யப்பட்டது. மனித உரிமைகளுக்கான நல்லெண்ணத் தூதர்களாக நியமிக்கப்பட்ட சில பிரபலங்கள், அரசுகளின் மனித உரிமைச் செயல்பாடுகளைக் கடுமையாக விமர்சித்த சம்பவங்கள், ஐ.நா. சபையை தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்திய அனுபவங்களும் உண்டு. அவையும் இவ்வழக்கத்தைக் கட்டுக்குள்வைக்கும் ஐ.நா.வின் முடிவுக்குக் காரணமாக அமைந்தன.

எனினும் விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரங்கள், நலத் திட்டப் பிரச்சாரங்கள் போன்றவற்றுக்கு ‘பிரபலங்கள்’ என அறியப்பட்டவர்களை பிரச்சார முகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் வழக்கம் ஐ.நா. சபையாலும், அதன் துணை நிறுவனங்களாலும் வரையறுத்த அளவில் மேற்கொள்ளப்படுவது தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. அவ்வழக்கத்தின்பாற்பட்டே, ஐ.நா. சபையின் பெண்கள் அமைப்பின் ஒரு குறிப்பிட்ட முன்னெடுப்பின் பகுதியாகவே அதன் ‘பிரச்சார முகமாகவே’ ஐஸ்வர்யா அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறார். ‘நல்லெண்ணத் தூதராக’ அல்ல.

நல்லெண்ணத் தூதர்களாக நியமிக்கப்படுபவர்கள் எத்தகையவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்கான வழிகாட்டு நெறிகளையும் ஐ.நா. சபை தெளிவாக வரையறுத்துள்ளது. அவற்றின் முதல் இரண்டு அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

அ) கலைகள், அறிவியல் துறைகள், இலக்கியம், பொழுதுபோக்கு, விளையாட்டு அல்லது இவை போன்ற பொது வாழ்வுக்குரிய பிற துறைகளில் பரந்த அங்கீகாரம் பெற்றவர்களாக இருத்தல் வேண்டும்.

ஆ) ஐ.நா. சபையின் கொள்கைகள் மற்றும் நோக்கங்களுக்கு பொதுமக்களின் ஆதரவைத் திரட்டவும் அவற்றின்பால் ஆர்வத்தைக் கிளர்த்தவும் உதவ முன்வருவதற்கான திண்மையான வேட்கையை உடையவர் என்பதை நடைமுறையில் காட்டியுள்ளவர்களும், கொள்கை முடிவுகளை மேற்கொள்பவர்கள் உள்ளிட்டு, குறிப்பிடத்தகுந்த அளவில் பரந்துபட்ட மக்களிடம் செய்தியை கொண்டுசேர்க்கும் திறனும் கடப்பாடும் உடையவர்கள் என்பதை நிரூபித்த நேர்மையான நபர்களாகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

நல்லெண்ணத் தூதர்களுக்காக விதிக்கப்பட்ட இவ்வழிகாட்டு நெறிகள், அந்நோக்கில் தேர்வு செய்யப்படும் பிறவகையான பிரபலங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடியதே. இதைக் கருத்தில் கொண்டு, ஐஸ்வர்யா இவ்வரையறைகளுக்கு உட்பட்டவர்தானா என்ற கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்க வேண்டும்.

முதல் வரையறையின்படி, ஐஸ்வர்யா ‘கலை, இலக்கியம், பொழுதுபோக்கு (சினிமா)’ போன்ற எதிலும் ‘பரந்த அங்கீகாரம்’ பெற்றவர் இல்லை. சிறப்பான சாதனை எதுவும் செய்தவரும் இல்லை. அவர் இயக்கிய திரைப்படங்கள் இரண்டும் கலைரீதியான சாதனைகள் என்று சொல்வதற்கும் இல்லை. வணிகரீதியில் வெற்றிபெற்றவையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவும் இல்லை. அவருக்கென்று பெருத்த ரசிகர் பட்டாளம் உண்டு என்று சொல்வதற்கும் இல்லை. தனது சொந்த முயற்சியால், தனது படைப்புகளால் புகழ்பெற்றவர் என்று சொல்வதற்குரியவரும் இல்லை ஐஸ்வர்யா. அவருக்கு இருக்கும் பெயரும் புகழும், இன்னாருடைய மகள் மற்றும் இன்னாருடைய மனைவி என்பவற்றால் மட்டுமே.

வேறுவகையில் சொல்வதென்றால் ஐஸ்வர்யா பிரபலத்துக்குரிய ஒரு நபராக தனது முயற்சியால், தனது படைப்புகளால் உருவானவர் இல்லை. இன்னாரின் மகள் / மனைவி என்ற காரணத்தின்பொருட்டே புகழின் வெளிச்சம் அவர் மீது விழுந்தது. ஐ.நா. சபையின் பிரபலஸ்தர் விதிகளில் முதலாவதை அவர் பூர்த்தி செய்யவில்லை.

பரந்துபட்ட மக்களின் நலன்களுக்காகச் செயல்படும் ஆர்வத்தையோ, செயல்பாட்டையோ அவர் ஒருபோதும் வெளிப்படுத்தியது இல்லை. குறைந்தது, பெண்களின் முன்னேற்றத்துக்கு ஒத்திசைவான கருத்துகளைக்கூட தன் படைப்புகளின் வழியாகவோ அல்லது வேறு பொதுவெளிகளிலோ ஒருநாளும் வெளிப்படுத்தியதில்லை. அவருடைய தகப்பனாரும் கணவரும் திரைப்படங்களில் நடித்த கதாபாத்திரங்கள் எல்லாம் பெரும்பாலும் பெண்களை துச்சமாக மதிப்பவையாகவே இருந்திருக்கின்றன. அவை குறித்து அவர் பெருமிதம் கொள்பவராகவே இருந்திருக்கிறார், இருக்கிறார். அதாவது, ஐ.நா. சபையின் கொள்கைகள் நோக்கங்களில் ஒன்றான, பெண்களின் முன்னேற்றம் – சமத்துவம் ஆகியவற்றுக்கு முற்றிலும் எதிரான கருத்துகளைக் கொண்டவராகவே இருக்கிறார் என்பதற்கான வலுவான முகாந்திரங்கள் மட்டுமே உள்ளன.

சுருங்கக் கூறினால், ஒரு பிரபலஸ்தர் என்று கருதவும் இடமில்லை. ஐ.நா. சபையின் கொள்கைகள் நோக்கங்களுக்கு உகந்தவர் என்றும் சொல்வதற்கில்லை. முதல் இரண்டு விதிகளுக்கே பொருந்தி வராதவர். அடிப்படைத் தகுதிகளையே பூர்த்தி செய்யாதவர்.

பிறகு எப்படி இவரை, ஐ.நா. சபையின் துணை நிறுவனங்களில் ஒன்றான, பெண்களுக்கான பிரிவு தனது பிரச்சார முகமாக, பரப்புரையாளராக தேர்வு செய்தது?

அதை தேர்வுசெய்த, ஐ.நா. பெண்கள் அமைப்பின் நிர்வாகத் துணை இயக்குநர் திரு. லக்ஷ்மி பூரியிடம்தான் கேட்க வேண்டும். என்ன கேட்க வேண்டும்?

முதல் கேள்வி வெளிப்படை: ஐ.நா. வழிகாட்டு நெறிகளின் அடிப்படைத் தகுதிகளையே பூர்த்தி செய்யாதவரை எப்படித் தேர்வு செய்தீர்கள்?

இரண்டாவது கேள்வியை சற்று விளக்க வேண்டும்.

ஐ.நா. சபையில் பணிபுரிபவர்கள் ‘சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ்’ (International Civil Service) ஊழியர்கள் எனக் கருதத்தக்கவர்கள். இத்தகைய ‘சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ்’ ஊழியர்கள் பின்பற்றவேண்டிய நடைமுறை ஒழுங்குகள் குறித்த வழிகாட்டு நெறிகளையும் ஐ.நா. சபை வழங்கியுள்ளது (பார்க்க: Standards of Conduct in the International Civil Service). இவ்வழிகாட்டு நெறிகளின் 23 மற்றும் 24ஆம் பத்திகள் கீழ்க்கண்டவாறு சொல்கின்றன:

23. ஒரு சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ் ஊழியரின் தனிப்பட்ட நலன்கள் அவரது அலுவலகக் கடமைகளில் தலையிடும்போது அல்லது ஒரு சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ் ஊழியருக்குரிய நடுவுநிலை தவறாமை, தற்சார்பு மற்றும் நேர்மை ஆகிய பண்புகள் கேள்விக்குள்ளாகும் வகையில் அவருடைய தனிப்பட்ட நலன்களின் தலையீடுகள் இருக்கும்போது நலன்களுக்கிடையிலான முரண்கள் (conflict of interest) தோன்றுகின்றன. நலன்களுக்கிடையிலான முரண்கள், சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ் ஊழியர்கள் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ முறையற்றவகையில் பலன்பெறுதல் அல்லது தாம் பணிபுரியும் நிறுவனத்துடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள ஒரு மூன்றாம் தரப்பு முறையற்றவகையில் பலன்பெற அனுமதிப்பது போன்ற சந்தர்ப்பங்களையும் உள்ளடக்கியதாகும். மூன்றாம் தரப்பினர், தனிநபர்கள், பயனாளர்கள் அல்லது வேறு நிறுவனங்களுடனான சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ் ஊழியரின் தனிப்பட்ட அல்லது குடும்ப அளவிலான தொடர்புகளாலும் நலன்களுக்கிடையிலான முரண்கள் தோன்றலாம். ஒரு நலன்களுக்கிடையிலான முரண் அல்லது அவ்வாறாகக் கருதக்கூடிய சூழல் எழுமானால், அம்முரண் வெளிப்படையாக எதிர்கொள்ளப்பட்டு, நிறுவனத்தின் நலனுக்கு உகந்தவகையில் தீர்க்கப்பட வேண்டும். நலன்களுக்கிடையிலான முரண் குறித்த கேள்விகள் மிகுந்த கூருணர்ச்சியின்பாற்பட்டவையாக இருக்கக்கூடும் என்பதால் அவற்றை சிரத்தையுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டும்.

24. தாம் பணிபுரியும் நிறுவனங்களுடனான தொடர்புகளில், தனிச்சிறப்பான சலுகை காட்டப்பட்டது என்று கருதுவதற்கு இடமளிக்கக்கூடிய வகையிலோ அல்லது அவ்வாறான நடத்தைக்கு இடமளிக்கும் வகையிலோ மூன்றாம் தரப்பினருக்கு உதவும்வகையில் நடந்துகொள்வதை சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ் ஊழியர்கள் தவிர்க்க வேண்டும். குறிப்பாக, பணியில் அமர்த்துவதற்குச் சாத்தியமுள்ள பேச்சுவார்த்தைகள் அல்லது பொருள் கொள்முதல் தொடர்பான விடயங்களில் இது மிகவும் முக்கியம்.’

ஐஸ்வர்யாவை ஐ.நா. பெண்கள் அமைப்புக்கான ‘பிரச்சார முகமாக’ தேர்வு செய்ததில், ஒரு சர்வதேச சிவில் சர்வீஸ் ஊழியர் என்றமுறையில் திரு. லக்ஷ்மி பூரி தனிப்பட்டவகையில் பலன் பெறாமல்கூட இருக்கலாம். ஆனால் மூன்றாம் தரப்பு என்ற வகையில், அந்நியமனத்திற்குத் தகுதியற்றவர் எனக் கருதத்தக்கவரான ஐஸ்வர்யா பலன் பெறுவதற்கு வழிவகுத்திருக்கிறார் என்பதால் இவ்விடயத்தில் “நலன்களுக்கிடையிலான முரண்” (conflict of interest) எழுந்திருக்கிறதா இல்லையா? தகுதியற்ற ஒரு நபரைத் தேர்வுசெய்தது, அம்மூன்றாம் தரப்புக்கு தனிச்சிறப்பான சலுகை காட்டப்பட்டதாகக் கொள்ளத்தக்கதா இல்லையா?

லக்ஷ்மி பூரி பதில் சொல்வாரா? அல்லது ஆண்டவன் தலையில் பாரத்தை போட்டுவிட்டு ஐஸ்வர்யாவின் இன்னொரு கோர தாண்டவத்துக்காக காத்துக்கிடப்பதுதான் நமது தலைவிதியா?

நன்றி: மின்னம்பலம் 14-03-2017.

இக்கட்டுரையின் ஆங்கில வடிவம் இங்கே

சொப்பன சுந்தரியும் நியூயார்க் ப்ளாசா ஹோட்டலும் பவர் ஆஃப் அட்டர்னியும்

டொனால்ட் ட்ரம்ப் யாரென்று கேட்டால் அமெரிக்க ஜனாதிபதி என்று பள்ளிக்கூடக் குழந்தைகள்கூட சொல்லிவிடுவார்கள்.  பிரகாஷ் ஸ்வாமி யாரென்று கேட்டால், நமது மூத்த அரசியல்வாதிகளுக்குக்கூடத் தெரியுமா என்பது கேள்விக்குறிதான். ஆனால், பாருங்கள், டொனால்ட் ட்ரம்ப்பிற்கும் பிரகாஷ் ஸ்வாமிக்கும் ஒரு சம்பந்தம் இருக்கிறது. கொஞ்சம் தூரத்துச் சம்பந்தம்தான். டொனால்ட் ட்ரம்போடு சேர்ந்து எடுத்துக் கொண்ட புகைப்படத்தை, தனது முகநூல் பக்கத்தில் பிரகாஷ் ஸ்வாமி பெருமையோடு வெளியிட்டுக் கொள்ளும் அளவிற்கு தூரத்துச் சம்பந்தம்.

டொனால்ட் ட்ரம்போடு சம்பந்தப்படுத்திப் பேசும் அளவிற்கு, ஊர் பேர் தெரியாத இந்த பிரகாஷ் ஸ்வாமி யார்? இந்தக் கேள்வி அவ்வளவு முக்கியமானதா என்ன?

Prakash Swamy with Narendra Modi

சகாரா குழுமத்தின் நிதி மோசடிகள் குறித்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடைபெற்று வரும் வழக்கு 17-04-2017 அன்று விசாரணைக்கு வந்தபோது, உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் திரு. தீபக் மிஸ்ரா, திரு. ரஞ்சன் கோகாய், திரு. சிக்ரி ஆகியோர், சகாரா குழும நிறுவனரும் உரிமையாளருமான சுப்ரதா ராய் சட்டத்துடன் விளையாட முனைந்தால் கடும் விளைவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும் என்று விடுத்த எச்சரிக்கை பரவலான கவனத்தைப் பெற்றது.

ஆனால், அந்நீதிமன்ற அமர்வில், நீதிபதிகள் விடுத்த மற்றொரு கடும் எச்சரிக்கை தகுந்த கவனத்தைப் பெறத் தவறியிருக்கிறது. சென்னையைச் சேர்ந்த பிரகாஷ் ஸ்வாமி என்பவர் மீது இந்திய அரசு அவசர சிகப்பு எச்சரிக்கை (Red corner notice) விடுக்கவேண்டும் என்றும், அவர் நாட்டை விட்டு வெளியேறாமல் இருப்பதைக் கவனத்தில் கொள்ளுமாறு இந்திய வெளியுறவுத் துறைக்கு அரசு வழக்குரைஞர் அறிவுறுத்த வேண்டும் என்றும் நீதிபதிகள் விதித்த உத்தரவே அக்கடும் எச்சரிக்கை.

மேலும், பிரகாஷ் ஸ்வாமி, தனது கடவுச் சீட்டை, சென்னை சாஸ்திரி பவனில் ஏப்ரல் 18 ற்குள் ஒப்படைக்கவேண்டும் என்றும், ஏப்ரல் 27 அன்று வழக்கு மறு விசாரணைக்கு வரும்போது, பிரகாஷ் ஸ்வாமி நீதிமன்றத்தில் நேரில் ஆஜராகவேண்டும் என்றும், அவரது வருகையை உறுதிசெய்யுமாறு தொடர்புடைய காவல்துறை கண்காணிப்பாளருக்கு அறிவுறுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் நீதிபதிகள் உத்தரவு பிறப்பித்தனர்.

இக்கடும் எச்சரிக்கைகளுக்கும் மேலாக, பிரகாஷ் ஸ்வாமி, அபராதத் தொகையாக 10 கோடி ரூபாயை செபி சஹாரா மீட்பு நிதிக் கணக்கில் 10 நாட்களுக்குள் கட்டவேண்டும் என்றும், அவ்வாறு கட்டத் தவறினால் அவர் மீது பிணையில் வர இயலாத கைது உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படும் என்றும் நீதிபதிகள் தெரிவித்தனர்.

சகாரா குழும நிதி மோசடி வழக்கில், ஒரு தொடர்பும் இல்லாத பிரகாஷ் ஸ்வாமி என்பவர் மீது நீதிபதிகள் இவ்வளவு கடுமையைக் காட்டவேண்டிய அவசியம் ஏன் எழுந்தது என்பதே இங்கு சுவாரசியமான விஷயம். அதன் பொருட்டு அவ்வழக்கின் சில முக்கிய கட்டங்களை மீளக் காணவேண்டும்.

2010 ஆம் ஆண்டு 24,000 கோடி நிதி மோசடி தொடர்பாக, சகாரா குழுமத்திற்கு எதிராக வழக்கு தொடரப்பட்டது. சகாரா குழுமத்திடம் இருந்து திரும்பப் பெற வேண்டிய நிதி, வட்டி சேர்ந்து 40,000 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது என்று 2015 மார்ச்சில் உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்தது. இவ்வழக்கில் மார்ச் 2014 இல் கைது செய்யப்பட்ட அக்குழுவின் நிறுவனரும் உரிமையாளருமான சுப்ரதா ராய், தில்லி திகார் சிறையில் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை அனுபவித்துவிட்டு, மே 2016 இல் நன்னடத்தைப் பிணையில் (parole) வெளிவந்தார்.

நவம்பர் 28, 2016 விசாரணை அமர்வில், ரூபாய் 600 கோடியை செபி சஹாரா மீட்பு நிதிக் கணக்கில் சுப்ரதா ராய் செலுத்தினால் நன்னடத்தைப் பிணை நீட்டிக்கப்படும் என்று உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்ததைத் தொடர்ந்து, ரூபாய் 280 கோடியை முதல் தவணையாகக் கட்டுவதாக சுப்ரதா ராயின் தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டது. அதன்படி, அத்தொகைக்கான வங்கிக் காசோலைகள் 06-02-2017 அன்று நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. அவ்வமர்வில், சகாரா குழுமத்தின் சொத்துக்களை ஏலத்தில் விற்று, மோசடி செய்யப்பட்ட நிதியை மீட்பது என்ற முடிவையும் நீதிமன்றம் அறிவித்தது. அதன் பொருட்டு, ஏலத்திற்கு விடத் தகுதியான சொத்துக்களின் பட்டியலை 27 பிப்ரவரி 2017 ற்குள் சமர்ப்பிக்குமாறும் உத்தரவிட்டது.

பிப்ரவரி 28, 2017 விசாரணை அமர்வில், ஏலத்திற்கு விடத் தகுதியான சொத்துக்களின் விவரப் பட்டியல் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. அவ்வமர்வில்தான் பிரகாஷ் ஸ்வாமி தானாகத் தலையைக் கொடுக்கிறார்.

பிரகாஷ் ஸ்வாமியின் தரப்பில் ஆஜரான பி. ஸ்ரீராம் என்ற வழக்குரைஞர், அமெரிக்காவின் டெக்ஸாஸ் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த MG Capital Holdings LLC என்ற சர்வதேச ரியல் எஸ்டேட் நிறுவனம் ஒன்று, நியூயார்க் நகரில் அமைந்துள்ள புகழ் பெற்ற ப்ளாசா ஹோட்டலில் சகாரா நிறுவனத்திற்கு உள்ள பங்குகளை, 550 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களைக் கொடுத்து (ஏறத்தாழ ரூபாய் 3500 கோடி) வாங்க விருப்பம் தெரிவித்திருப்பதாகக் கூறி நீதிமன்றத்திடம் உறுதிமொழிப் பத்திரத்தைச் (affidavit) சமர்ப்பிக்கிறார்.

அதற்குப் பதிலுரைக்கும் முகமாக, நீதிபதிகள், நடப்பில் இருப்பது போன்ற வழக்குகளில் அத்தகைய ஆச்சரியப்படும்படியான விஷயங்கள் திடீரென்று தோன்றுவது எதிர்பார்த்த ஒன்றுதான் என்றும், வழக்குரைஞர் சமர்ப்பித்திருப்பது பாதகமற்றதாக தோன்றினாலும் அவ்வாறு எடுத்துக்கொள்ள முடியாது என்றும் கருத்து தெரிவித்தனர். அத்துடன், ஏப்ரல் 17, 2017 ற்குள் நீதிமன்றப் பதிவாளரிடம் ரூபாய் 750 கோடி வைப்புத் தொகையாகக் (deposit) கட்டினால் மட்டுமே அனுமதி அளிக்கப்படும் என்றும் நிபந்தனை விதித்தனர். மேலும், வாங்க விருப்பம் தெரிவித்துள்ள நிறுவனம் குறித்தத் தகவல்களைச் சமர்ப்பிக்குமாறும் உத்தரவு பிறப்பித்தனர்.

கடந்த திங்கட்கிழமை ஏப்ரல் 17 அன்று வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தபோது, பிரகாஷ் ஸ்வாமி சார்பாக ஆஜரான வழக்குரைஞர் பி. ஸ்ரீராம், விஷயத்தை நன்கு பரிசீலித்த பிறகு, பரிவர்த்தனையைத் தொடர்வதில் சிரமம் இருப்பதாக அந்நிறுவனம் (MG Capital Holdings LLC) கருதுவதாகத் தெரிவித்திருக்கிறார். அதாவது, அந்நிறுவனம், ப்ளாசா ஹோட்டலை வாங்க விருப்பம் தெரிவித்திருந்ததில் இருந்து பின்வாங்குவதாக நீதிமன்றத்திற்குத் தெரிவித்திருக்கிறார்.

பிப்ரவரி 28 அமர்வில் நீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியபடி ரூபாய் 750 கோடியை வைப்புத் தொகையாகக் கட்டுவதில் இருந்தும் நிறுவனம் பின்வாங்கியிருக்கிறது. நிறுவனம் குறித்த தகவல்கள் சமர்ப்பிக்கப்படவில்லை என்றும் ஊகிக்க முடிகிறது. பிப்ரவரி 28 அமர்வில் இவ்விடயம் நீதிமன்றத்தில் விவாதிக்கப்பட்டது தெரியவந்தபோதே, அவ்வளவு பெரிய தொகையைக் கொடுத்து ஹோட்டலை வாங்க முன்வந்த “அதிகம் அறியப்படாத நிறுவனம்“ குறித்து பத்திரிகைகள் பலவும் ஆச்சரியத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தன. வணிக நிறுவனங்கள் குறித்த தகவல்களைப் பட்டியலிடும் எந்த இணையதளத்திலும் அந்நிறுவனம் குறித்த தகவல்கள் காணப்படவில்லை என்பதுவும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இதில், அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் உள்ள, பிரச்னைக்குரிய ப்ளாசா ஹோட்டல் குறித்த தகவல்கள் சுவாரசியத்தை மேலும் கூட்டுகின்றன.

உலகின் மிகப் பிரசித்திபெற்ற ஆடம்பர ஹோட்டல்களில் ஒன்றான ப்ளாசா ஹோட்டலின் உரிமையாளர்களாக இருந்தவர்கள் யார் எவர் என்பதே இங்கு கவனத்திற்குரியது. 1907 ஆம் ஆண்டு கட்டப்பட்ட இந்த ஹோட்டல் நியூயார்க் நகரின் அடையாளச் சின்னங்களில் ஒன்றாக 1969 ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்டது. உலகின் பெரும் பணக்காரர்களும், சினிமா நட்சத்திரங்களும் தமது அந்தஸ்தின் அடையாளச் சின்னமாகக் கருதும் ஹோட்டல்களில் பிரதானமான ஒன்றாகத் கருதப்படுகிறது.

தற்போதைய அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப், இந்த ஹோட்டலை 1988 ஆம் ஆண்டு தனக்கு உரிமையானதாக ஆக்கிக் கொண்டார். ஹோட்டலின் உரிமை விஷயம் சற்று சிக்கலானது. பங்குகளின் சதவீதம் வழி தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்று எளிமையாகக் கூறலாம். டொனால்ட் ட்ரம்ப் 51 % பங்குகளை ஏலத்தில் எடுத்து பிரதான உரிமையாளர் அந்தஸ்த்தை அடைந்தார். “நான் வாங்கியிருப்பது ஒரு கட்டிடத்தை அல்ல. ஒரு மாபெரும் கலைப் படைப்பை வாங்கியிருக்கிறேன் – மோனோ லிஸா –வை,” என்று தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்ளும் அளவிற்கு அது அவருக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. (டொனால்ட் ட்ரம்பின் கலை ரசனை அவ்வளவு மட்டமானதாக இருக்க, அவருக்கும் பிரகாஷ் ஸ்வாமிக்கும் இடையிலான “தூரத்துச் சம்பந்தம்” இந்தப் புள்ளியில் தொடங்கி முற்றுப் பெற்றுவிடுகிறது).

ஹோட்டல் லாபகரமாக நடைபெற்ற போதிலும், அதன் மீதிருந்த கடன் சுமைகளை அடைக்கமுடியாத காரணத்தினால், 1995 ஆம் ஆண்டு, சவுதி அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெரும் பணக்காரரான இளவரசர் அல் – வாலீத் பின் தலால் என்பவரின் கைகளுக்கு மாறியது. இவர் ஹோட்டலின் 80 % பங்குகளைக் கைப்பற்றினார். 2004 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் ஹோட்டலின் பெருவாரியான பங்குகள் இஸ்ரேலிய எல் அத் ப்ராப்பர்டீஸ் என்ற நிறுவனத்தின் கைகளுக்கு மாறின. இறுதியாக, 2012 ஆம் ஆண்டு, ஹோட்டலின் 75 % பங்குகளை வாங்கியது சகாரா குழும நிறுவனம். மோசடி வழக்கில் சிக்கிய பின்னர், அதில் இருந்து மீள்வதற்காகவே அந்த 75 % பங்குகளை விற்க முன்வந்திருக்கிறார் சகார குழும நிறுவனரும் உரிமையாளருமான சுப்ரதா ராய்.

ஹோட்டலின் கடன் பத்திரங்கள் கைமாறியது சிக்கலான ஒரு தனிச் சரடு. சுருக்கமாக, டொனால்ட் ட்ரம்ப் ஹோட்டலை வாங்கியபோது, கடன் பத்திரங்கள் சிட்டி பாங்க் குழுமத்தின் வசம் சென்றன. அதன் பிறகு, ஜப்பானிய வங்கிகளின் குழுமத்திற்கு கைமாறின. அடுத்து பாங்க் ஆஃப் சைனா. தற்போது கடன் பத்திரங்கள் பிரட்டனின் பெரும் பணக்காரர்கள் வரிசையில் முதல் இடத்தில் இருக்கும் ரியூபென் சகோதரர்கள் (Reuben Brothers) கைவசம் இருக்கின்றன.

தலையைக் கிறுகிறுக்க வைக்கும், சிக்கலான, சர்வதேச நிதி மூலதனமும் சர்வதேசப் பெரும் பணக்காரர்களும் புரளும் இந்த ஹோட்டல் விவகாரத்தில், எங்கோ ஒரு மூலையில், ஒரு சாதாரணப் பத்திரிகையாளராக இருக்கும் பிரகாஷ் ஸ்வாமிக்கு எப்படி தொடர்பு உருவானது என்பதுதான் ஆச்சரியத்திலும் ஆச்சரியமான விஷயம். ஊர் பேர் தெரியாத, நிர்வாகிகள் யாரென்றே தெரியாத MG Capital Holdings LLC என்ற நிறுவனம் 3500 கோடி பெறுமானமுள்ள சகாரா குழுமத்தின் 75 % பங்குகளை வாங்க முன்வந்தது எப்படி என்பது கேள்வி. இக்காரியத்தை செய்துதர பிரகாஷ் ஸ்வாமிக்கு Power of Attorney – முழு அங்கீகாரத்தையும் அதிகாரத்தையும் அந்நிறுவனம் எக்காரணம் பொருட்டு, எவ்வகையான தொடர்புகளின் பொருட்டு அளித்திருக்கிறது (17-04-2017 உச்சநீதிமன்ற நடவடிக்கைக் குறிப்புகளில் – Record of Proceedings – இருந்தே இவ்விவரம் தெரியவருகிறது) என்பதுதான் மிகப் பெரிய மர்ம முடிச்சு.

பிரகாஷ் ஸ்வாமியின் பின்புலத்தையும் சற்று பார்த்துவிடுவது அவசியம். 1980 களின் இறுதிகளில் பத்திரிகையாளராக இவர் பணிபுரியத் தொடங்கியது “தி இந்து” நாளிதழில். அதன் பிறகு “இந்தியா டுடே” ஆங்கில இதழின் நிருபராகச் சிலகாலம் பணியாற்றியிருக்கிறார். இந்தியா டுடே நிருபராக இருந்த காலத்தில் சென்னை பிரஸ் க்ளப்பின் தலைவராகவும் இருந்திருக்கிறார். அடுத்து ஜூனியர் விகடனில் சில காலம். அதன் பிறகு, அமெரிக்காவிற்கு சென்று, நியூயார்க்கில் தங்கியிருந்து, ஐநா சபையின் நிருபர்(?) என்று அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

மேலும், “அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கம்” என்ற “லெட்டர் பேட்” தன்னார்வ நிறுவனம் ஒன்றைப் பதிவு செய்து கொண்டும் இருக்கிறார். இதன் சார்பில், 2016 ஆம் ஆண்டு, சுப்பிரமணிய சுவாமிக்கு “தமிழ் ரத்னா” என்ற விருதை வழங்கியிருக்கிறார். அண்மையில், ஐநாவிற்கான இந்திய நிரந்தரத் தூதரின் அலுவலகத்தில் நடைபெற்ற நடன நிகழ்ச்சிக்கு, நடிகர் ரஜினிகாந்தின் மூத்த மகளும், நடிகர் தனுஷின் மனைவியுமான ஐஸ்வர்யாவை இந்த “லெட்டர் பேட்” தன்னார்வக் குழுவின் மூலமாக அமெரிக்காவிற்கு வருமாறு அழைப்பு விடுத்ததும் இவரேதான்.

நரேந்திர மோடி பிரதமராகப் பதவியேற்றுக் கொண்டவுடன், செப்டம்பர் 2014 இல் அவரை நியூயார்க் நகரின் மேடிசன் சதுக்கத்தில் உரையாற்ற அழைக்க ஏற்பாடு செய்த குழுவின் உறுப்பினராகச் செயல்பட்டதையும் அவரது பத்திரிகைப் பணிகளையும் பாராட்டி, சென்னை ரோட்டரி சங்கம் இவருக்கு “வாழ்நாள் சாதனையாளர்” விருதை வழங்கியிருக்கிறது. நரேந்திர மோடியுடன் சேர்ந்து எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்களை தனது முகநூல் மற்றும் ட்விட்டர் பக்கங்களில் பெருமையோடு வெளியிட்டும் இருக்கிறார் பிரகாஷ் ஸ்வாமி (நீதிமன்ற எச்சரிக்கைக்குப் பிறகு 18-04-2017 காலை வரை முகநூலில் பதிவுகள் இட்டு வந்தவர், அன்று மதியம் முதல் தனது முகநூல் கணக்கை மூடிவைத்துள்ளார்). 2016 சட்டமன்ற தேர்தலில், சென்னையில் பாஜக விற்கு ஆதரவாக தீவிரமாக பிரச்சாரம் செய்தார் என்று மைலாபூர் டைம்ஸ் செய்திக் குறிப்பு ஒன்றும் தெரிவிக்கிறது. இவற்றிலிருந்து, இவர் தீவிரமான பிஜேபி ஆதரவாளர் என்று தெரிகிறது.

எழும் கேள்விகள் மிகவும் முக்கியமானவை. ஒரு சாதாரண பத்திரிகையாளர் – நிருபர், 3500 கோடி மதிப்புள்ள ஒரு சொத்தை வாங்க முன்வரும் விவரங்கள் அறியப்படாத ஒரு நிறுவனத்தின் சார்பாக Power of Attorney அளிக்கப்பட்டது ஏன்? எதற்காக அவ்வாறு நியமிக்கப் பெற்றார்? சர்வதேச ரியல் எஸ்டேட் நிறுவனங்களும், நிதி மூலதனமும், உலகின் பெரும் பணக்காரர்களும் போட்டியிடும், பல்லாயிரம் கோடிகள் புரளும் ஒரு விவகாரத்தில், ஒரு சாதாரணப் பத்திரிகையாளர், பெரும் நிதியை அளிக்க முன்வரும் ஒரு நிறுவனத்தோடு தொடர்பு கொண்டிருப்பது எப்படி சாத்தியமானது?

இக்கேள்விகளை உச்சநீதிமன்றமே தானாக முன்வந்து விசாரிக்க  (suo moto) முகாந்திரங்கள் உள்ளனவா என்பதை சட்ட வல்லுனர்கள்தான் விளக்க வேண்டும். உச்சநீதிமன்றம் முன்வராதபட்சத்தில், இவற்றை வேறு தரப்பினர் எவரேனும், பொதுநல வழக்காக விசாரிக்க கோர முடியுமா என்பதையும் சட்ட வல்லுனர்களே விளக்க வேண்டும்.

தொடர்புடைய பதிவு: ஐஸ்வர்யா ஐநா நல்லெண்ணத் தூதர்தானா?

%d bloggers like this: