ஸ்கீம் மந்திரகாளி

அண்மைய காவிரி உரிமை போராட்டங்களில் “ஸ்கீம்“ என்ற ஒரு வார்த்தை ஒட்டுமொத்த தமிழகத்தின் ஆவேசத்தையும் மத்திய அரசுக்கு எதிராகக் கிளறிவிட்டது. உச்சநீதிமன்றம் விதித்திருந்த காலக்கெடுவின் இறுதியில் “ஸ்கீம்“ என்பதை விளக்குமாறு மத்திய அரசு மனு அளித்ததாக வெளியான செய்திகளைத் தொடர்ந்து தமிழகம் கொதிநிலையை அடைந்தது.

கர்நாடக மாநில தேர்தல்களை மனதில் வைத்து மத்திய அரசு செய்யும் காலம் தாழ்த்தும் நாடகம் என்று இது சரியாகவே புரிந்துகொள்ளப்பட்டது என்றாலும், உச்சநீதிமன்றத்தில் மத்திய அரசு தாக்கல் செய்த மனுவின் உள்ளடக்கம் முழுமையாக கவனத்தில் கொள்ளப்படவில்லை. “ஸ்கீம்“ என்ற கருத்தாக்கத்தின் பின்னணியும் உரிய கவனத்தைப் பெறவில்லை. இவற்றின்பால் கவனத்தைக் குவிப்பது காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பதற்கான முன்னெடுப்புகளுக்கு உதவக்கூடும்.

மத்திய அரசு 1956 ஆம் ஆண்டு இயற்றிய மாநிலங்களுக்கிடையிலான நதிநீர் பிரச்சினைகள் சட்டம் (Inter-State Water Disputes Act) மட்டுமே நதிநீர் பங்கீட்டு பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான சட்ட வழியாக உள்ளது. இச்சட்டம் இயற்றப்பட்டபோது, அதில் “ஸ்கீம்“ என்ற கருத்தாக்கம் இடம்பெற்றிருக்கவில்லை.

1979 ஆம் ஆண்டு நர்மதா நதிநீர் ஆணையத்தின் இறுதித் தீர்ப்பையொட்டி, 1980 ஆம் ஆண்டு இச்சட்டத்தில் திருத்தம் செய்யப்பட்டு, புதிதாக பிரிவு 6 (A) சேர்க்கப்பட் ட து. 2007 ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட காவிரி நதிநீர் ஆணையத் தீர்ப்பு இப்பிரிவின் பின்னணியை தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

“நர்மதா நதிநீர் ஆணையம் 1979 இல் வழங்கிய தீர்ப்பிற்குப் பிறகு, நாடாளுமன்றம் மாநிலங்களுக்கிடையிலான நதிநீர் பிரச்சினைகள் சட்டத்தில் 1980 ஆம் ஆண்டு சட்டத் திருத்தம் 45 மூலம் பிரிவு 6 – A ஐ புகுத்தியது. இச்சட்டத் திருத்தத்தின் நோக்கங்கள் மற்றும் காரணங்கள் குறித்த கூற்று அறிக்கை, நர்மதா நதிநீர் ஆணையத்தின் தீர்ப்பே இச்சட்டத்தில் பிரிவு 6 – A ஐ அறிமுகப்படுத்துவதற்கான காரணமாக அமைந்தது என்று குறிப்பிடுகிறது.“  (காவிரி ஆணையத் தீர்ப்பு, தொகுதி V பக்கம் 222).

முரண்பட்ட நலன்களுடைய மாநிலங்களுக்கிடையிலான நதிநீர் பங்கீட்டுப் பிரச்சினைகளில் ஆணையத்தின் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட பின்னரும், அத்தீர்ப்பைச் செயல்படுத்துவதில் மாநிலங்கள் மீண்டும் முரண்டு பிடிக்கலாம் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டே இச்சட்டப் பிரிவு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

இச்சட்டப் பிரிவின் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

“பிரிவு 6. மத்திய அரசாங்கம் ஆணையத்தின் தீர்ப்பை அரசிதழில் அலுவல்பூர்வமாக வெளியிடவேண்டும்.  ஆணையத்தின் தீர்ப்பு இறுதியானது என்பதோடு, பிரச்சினையில் தொடர்புடைய அனைத்து தரப்பினரையும் கட்டுப்படுத்துவதும், அவர்களால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டியதும் ஆகும்.

6 A . (1) பிரிவு 6 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளுக்கு குந்தகம் விளைவிக்காத வகையில், ஆணையத்தின் தீர்ப்பை நடைமுறைக்கு கொண்டுவர அவசியமான அனைத்து அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு திட்டம் (ஸ்கீம்) அல்லது திட்டங்களை வடிவமைத்து, மத்திய அரசாங்கம், அரசிதழில் வெளியிடலாம்.

(2) உட்பிரிவு (1) இன் கீழ் வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டத்தின் கீழ் (அ) ஆணையத்தின் தீர்ப்பு அல்லது வழிகாட்டல்களை செயலுக்கு கொண்டுவரக்கூடிய அதிகார அமைப்பு எதுவொன்றும் (கமிட்டி அல்லது வேறு வகையான அமைப்பாக வரையறுக்கப்பட்ட ஒன்று) நிறுவ வழிவகுக்கப்படலாம்.”

மேலும், உட்பிரிவு (7) இத்திட்டம் அரசிதழில் வெளியிடப்பட்டதைத் தொடர்ந்து வரும் நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரில், இரு அவைகளிலும் வைத்து, அவசியமான திருத்தங்களைச் செய்துகொள்ளலாம் என்கிறது.

இவையல்லாது, 2002 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட சட்டத்திருத்தம் 14 இன்படி, மாநிலங்களுக்கிடையிலான நதிநீர் பிரச்சினை சட்டத்தில் மேலும் ஒரு திருத்தம் செய்யப்பட்டது. இதன்படி உட்பிரிவு 6(2) பின்வருமாறு திருத்தப்பட்டது:

“உட்பிரிவு (1) இன் கீழ் ஆணையத்தின் தீர்ப்பை மத்திய அரசாங்கம் அரசிதழில் வெளியிட்ட பிறகு, அது உச்சநீதிமன்றத்தின் உத்தரவு அல்லது தீர்ப்பாணைக்கு நிகரான அதிகார வலிமையுடையதாக கொள்ளப்படவேண்டும்.“

இவற்றின் சாராம்சம்:

  • ஆணையத்தின் தீர்ப்பிற்குப் பின்னரும், அதை நடைமுறைப்படுத்துவதில் முரண்பட்ட நலன்களைக் கொண்ட மாநிலங்கள் முரண்டு பிடிக்கலாம் என்பதால், அத்தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்தும் அதிகாரம் மத்திய அரசாங்கத்திடம் கையளிக்கப்பட்டுள்ளது.
  • மத்திய அரசாங்கம், ஆணையத்தின் தீர்ப்பை செயலுக்கு கொண்டுவர, ஒரு திட்டத்தை (ஸ்கீம்) வடிவமைத்து, அரசிதழில் வெளியிடவேண்டும்.
  • அத்திட்டமானது ஆணையத்தின் தீர்ப்பை செயலுக்கு கொண்டுவரக்கூடிய அமைப்பு, அதன் அதிகார எல்லைகள், நிர்வாகம், பரிசீலனைக் கமிட்டி இன்னபிறவற்றை வகுக்கவேண்டும்.
  • அவ்வாறு வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டம் அரசிதழில் வெளியிடப்பட்ட பிறகு, மத்திய அரசாங்கம் அதை நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் வைத்து, அவசியமான திருத்தங்களை செய்யலாம்.
  • ஆணையத்தின் தீர்ப்பு உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பிற்கு நிகரான அதிகார வலிமையுடையது.

இத்தகைய அதிகார வலிமையுள்ள ஆணையத்தின் தீர்ப்பில் சில மாற்றங்களை செய்து உச்சநீதிமன்றம் தனது “இறுதியிலும் இறுதியான” தீர்ப்பை வழங்கியது.

ஆறு வாரங்களுக்குள் ஸ்கீமை வடிவமைக்கும்படி உத்தரவிட்ட உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு பிப்ரவரி 12 அன்று வழங்கப்பட்டது. ஆனால், மத்திய அரசு திட்டத்தை (ஸ்கீம்) வடிவமைக்கவோ அல்லது குறைந்தபட்சம் அதற்கான வரைவறிக்கையைத் தயாரிக்கும் முயற்சியோ செய்யவில்லை. அமைச்சரவை அளவில் ஆலோசனை எதுவும் நடைபெற்றதாகவும் தெரியவில்லை.

மாறாக, மார்ச் 9 அன்று – ஏறத்தாழ 3 வாரங்கள் கழிந்த நிலையில், மத்திய அரசின் நீர்வளத் துறை அமைச்சகத்தின் செயலர் திரு. யு. பி. சிங் அவர்களின் தலைமையில், தமிழகம், கர்னாடகம், கேரளம், புதுவை ஆகிய நான்கு மாநில தலைமை மற்றும் முதன்மை செயலர்களின் கலந்தாலோசனைக் கூட்டம் புதுதில்லியில் நடத்தப்பட்டது.

இக்கூட்டத்தில் நான்கு மாநிலப் பிரதிநிதிகளும் ஸ்கீம் அமைக்க ஒப்புக்கொண்ட போதிலும் அது குறித்து மாறுபட்ட கருத்துக்களைத் தெரிவித்துள்ளனர். மார்ச் 19 அன்று எழுத்து வடிவிலும் சமர்ப்பித்துள்ளனர்.

இவ்வாறு ஸ்கீம் அமைப்பதில் மாநிலங்களுக்கிடையே மாறுபட்ட கருத்துகள் நிலவுவதையும், மத்திய அரசு தானே ஸ்கீமை வடிவமைத்தால், மாநில அரசுகள் மீண்டும் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுக்க வாய்ப்பு உள்ளது என்ற காரணத்தைக் காட்டியும், காவிரி ஆணையத்தின் தீர்ப்பில் சில மாறுதல்களை செய்துகொள்ளலாமா என்று கேட்டும் மார்ச் 31 அன்று மத்திய அரசு மனுவை சமர்ப்பித்தது.

இவ்விடத்தில் 2002 ஆம் ஆண்டு பிரிவு 6(2) இல் செய்யப்பட்ட மற்றொரு திருத்தம் குறித்து உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பு வலியுறுத்திக் குறிப்பிட்டுள்ள புள்ளி மிகுந்த கவனத்திற்குரியது.

மத்திய அரசின் தரப்பை முன்வைத்த சொலிசிடர் ஜெனரல் திரு. ரஞ்சித் குமாரின் வாதத்தை மறுத்து, மத்திய மாநில உறவுகள் குறித்த சர்காரியா கமிஷன் அறிக்கையின் (1980) பரிந்துரையை சுட்டிக் காட்டி, “ஆணையத்தால் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பிற்கு எந்தவொரு மாநிலமும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்காமல் இருக்கவும், அதன் வழிகாட்டுதல்களின் படி நடக்கச் செய்யவும் உரிய வலிமையைத் தரும் பொருட்டே பிரிவு 6(2) இல் அவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. திட்டத்தை (ஸ்கீம்) வடிவமைப்பதன் நோக்கமே தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதுதான்,“ (பக்கம்: 456 – 7), என்று உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு தெள்ளத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளது.

இந்த விளக்கத்தையும் மீறி முரண்பட்ட நலன்களையுடைய மாநிலங்களின் பிரதிநிதிகளைக் கூட்டி, மீண்டும் கலந்தாலோசிப்பது உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை கேலிக்குரியதாக்குவது என்பதல்லாமல் வேறு என்ன?

இதைக் காட்சிலும் வேடிக்கையான மற்றொரு விஷயத்தையும் மத்திய அரசு சத்தமில்லாமல் செய்திருக்கிறது.

2017 மார்ச் மாதம் நடைபெற்ற நாடாளுமன்றக் கூட்டத் தொடரில், மத்திய நீர்வளத் துறை அமைச்சர் உமா பாரதி 1956 மாநிலங்களுக்கிடையிலான நதிநீர் பிரச்சினைகள் சட்டத்தை மீண்டும் திருத்தம் செய்யும் மசோதா ஒன்றை தாக்கல் செய்தார். அத்திருத்த மசோதாவை ஆய்வு செய்ய நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு அமைக்கப்பட்டு, அதன் பரிந்துரைகள் ஆகஸ்டு 2017 இல் நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளன.

நீண்ட காலமாக தீர்க்கப்படாதிருக்கும் நதிநீர் பிரச்சினைகளை விரைவில் தீர்க்கும் பொருட்டு, இச்சட்டத் திருத்தம் முன்மொழியப்படுவதாக கூறப்பட்டது. இதன்படி, ஏற்கனவே வழங்கப்பட்டுள்ள நதிநீர் ஆணையங்களின் தீர்ப்புகளில் எவ்வித மாற்றமும் செய்ய இயலாது.  தற்போது நடப்பில் உள்ள நதிநீர் ஆணையங்கள் கலைக்கப்பட்டு, ஒரு மத்திய ஆணையத்தின் கீழ் கொண்டுவரப்படும். அந்த ஆணையத்தின் தீர்ப்பே இறுதியானது. அதன் தீர்ப்பை அரசிதழில் வெளியிடவேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. ஸ்கீம் என்ற வார்த்தைக்கே அதில் இடமும் இல்லை.

நடந்து முடிந்த நாடாளுமன்ற கூட்டத் தொடரில் இச்சட்டத் திருத்தத்தின் மீது நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு அளித்துள்ள பரிந்துரைகள் விவாதத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டிருந்தால், காவிரி நதிநீர் பங்கீட்டுப் பிரச்சினை ஒரு தீர்க்கமான முடிவிற்கு வந்திருக்கும்.

அல்லது, உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பின்படி ஸ்கீமை வகுத்து நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றியிருந்தாலும் பிரச்சினை தீர்ந்திருக்கும்.

இரண்டில் ஒன்றையும் செய்யாமல், தமிழக ஆளும் கட்சியின் மூலம் நாடாளுமன்றத்தை முடக்கி, தனது அரசின் மீது கொண்டுவரப்பட இருந்த நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தை வரவொடாமல் செய்ததோடு, கர்னாடக தேர்தலுக்கு அவகாசமும் எடுத்துக்கொண்டதுதான் மோடியின் தந்திர அரசியல் நகர்வு.

குடிமக்களின் தலைபோகும் பிரச்சினைகளைக் காட்டிலும், அரசியல் லாப – நஷ்டக் கணக்குகளே முக்கியம் என்ற அணுகுமுறையில் காங்கிரசிற்கும் பாஜகவிற்கும் வித்தியாசம் இல்லை என்பதையே இது மக்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கிறது.

நன்றி: தமிழ் இந்து

Advertisements

அரண்மனைக் கொலைகளும் அந்தப்புர ரகசியங்களும் இடைத்தரகர்களும் – 1

இத்தாலியை இந்தியாவுடன் ஒப்பிட்டு முதன்முதலாக எழுதிய பெருமை காரல் மார்க்சுக்கு உரியதுதானா? தெரியவில்லை. என்றாலும், “இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சி” என்று தலைப்பிட்டு 1853 இல் அவர் எழுதிய புகழ்பெற்ற கட்டுரையில், இத்தாலியின் புவியியல் அமைப்பையும் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் புவியியல் எல்லைகளையும் ஒப்பிட்டுத் தொடங்கி, அரசியல் வரலாற்று ரீதியிலும் இரு நாடுகளுக்கும் இடையில் நிலவிய ஒப்புமைகள் சிலவற்றையும் சுட்டிக் காட்டியிருப்பார்.

நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், இந்திய அரசியலில் இத்தாலி தொடர்பு கொள்ளும் என்று அப்போது காரல் மார்க்சால் கற்பனை செய்திருக்க முடியுமா? தெரியவில்லை.

ஆனால், ஒன்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. இத்தாலியாகப் பரிணமித்த பண்டைய ரோமப் பேரரசுக்கு பண்டைய தமிழகத்துடன் நெருங்கிய வணிக உறவு பல நூற்றாண்டுகளாக நிலவி வந்திருக்கிறது என்பது காரல் மார்க்சுக்குத் தெரியாது என்பது தெரிகிறது. அதற்கு அவரைக் குற்றம் சொல்லவியலாது என்பதுவும் தெரிகிறது.

பழம் தென்னிந்தியத் துறைமுகங்களிலும், கடற்கரைப் பகுதிகளில் இருந்து வெகுதூரம் தள்ளியிருந்த வணிக நகரங்களிலும் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொல்லியல் அகழாய்வுகளில், ரோமப் பேரரசின் நாணயங்கள் குவியல் குவியலாக கண்டெடுக்கப்பட்ட காலம்வரை அவர் உயிருடன் இருக்கவில்லை. ஒருவேளை காரல் மார்க்ஸ் உயிருடன் இருந்திருந்தால், இவ்வணிகத் தொடர்ச்சியைக் குறித்து மட்டுமல்லாமல், பண்டைய ரோமப் பேரரசிற்கும் தற்காலத் தமிழக / இந்திய அரசியல் நிகழ்வுகளுக்கும் உள்ள ஒப்புமைகள் சிலவற்றை எண்ணி வியந்திருப்பார்.

காலமும் வெளியும் இவ்விரு பிரதேசங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை அறுத்த பின்னும், ஏறத்தாழ இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரோமப் பேரரசில் நிகழ்ந்ததை ஒத்த சம்பவங்கள், தற்போது தமிழகத்தில் அரங்கேறிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியுற்றிருப்பார். “வரலாற்றுச் சம்பவங்களும் நபர்களும் இருமுறை தோற்றம் பெறுகின்றன. முதல் முறை களிக்கூத்தாடும் குரூரமாக. இரண்டாம் முறை, சலிப்பூட்டும் கசிந்துருகலாக“ என்று எழுதியும் இருப்பார்.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், தொலைதூரப் பிரதேச பேரரசு ஒன்றில் நிலவிய கொடுங்கோலாட்சிக்கும், ஜனநாயகம் “தழைத்தோங்கும்” காலத்தில், அமைதிப் பூங்காவெனப் பெயர் பெற்ற தமிழகத்தில், தற்காலத்தில் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கும் சம்பவங்களுக்கும் என்னதான் தொடர்பு?

நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டவைகளுக்கு இடையில் பாரதூரமான வித்தியாசங்கள் இருப்பதைப் போலவே, தொடர்பற்றவைகளுக்கு இடையில் தொடர்புகள் தோன்ற வாய்ப்புண்டு.

முதல் குற்றவாளி (accused no. 1) என்று உச்சநீதிமன்றத்தால் தெள்ளத்தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டு தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் மறைவைத் தொடர்ந்து, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்றவையாகத் தோன்றும் மூன்று சம்பவங்கள் நடந்தேறியுள்ளன.

அவை, ரோமப் பேரரசில் நிகழ்ந்த அரண்மனைக் கொலைகள், ஊரறிந்த அந்தப்புர ரகசியங்கள், இடைத்தரகர்களின் பேராசைப் பொச்சரிப்புகளை ஒத்தவையாக, ஆச்சரியப்படத்தக்க ஒற்றுமைகள் கொண்டவையாக உள்ளன.

 அரண்மனைக் கொலைகள்

உலக வரலாற்றில் மிக அதிகமான, மிகக் குரூரமான அரண்மனைச் சதிகளும் படுகொலைகளும் நிகழ்ந்த “பெருமை” ரோமப் பேரரசுக்கே உரியது.

சதித் திட்டம் தீட்டி, அரசனைக் கொன்று, அரச பதவியைக் கைப்பற்றியவர் செய்த முதல் காரியம், முந்தைய அரசனுக்கு நெருக்கமாக இருந்த அனைவரையும் – மனைவி, மக்கள், உறவினர், விசுவாசமான ஊழியர்கள், இராணுவ அதிகாரிகள், செனட் உறுப்பினர்கள், இன்னபிறரை அழித்தொழிப்பதே வழமையாக இருந்தது.

சதியும் படுகொலையும் புரிந்து அரச பதவியைக் கைப்பற்றியவர்கள், எந்நேரமும் எவரும் தம்மைக் கொலை செய்யக்கூடும் என்ற அச்சத்திலும், பிரமையிலும் சந்தேகத்திலும் எவரையும் எந்நேரத்திலும் கொலை செய்யும் பயங்கரமும், அதன் விளைவாக படுகொலை செய்யப்படுவதுமாக தொடர்ந்தது.

சதிகள் – சதிகளைப் பற்றிய புரளிகள் – சதி தீட்டியோரைப் படுகொலை செய்தல் – படுகொலை பற்றிய புரளிகள் – புரளிகளின் அடிப்படையிலான படுகொலைகள் என்பதாக ஒரு விஷச் சுழல்.

இத்தகைய விஷச் சுழலின் விளைவாக, உலக வரலாற்றில் எப்பேரரசும் கண்டிராத “நான்கு பேரரசர்களின் ஆண்டு “(கி.பி . 68 – 69), “ஐந்து பேரரசர்களின் ஆண்டு“ (கி.பி. 193) போன்ற விசித்திரங்களை ரோமப் பேரரசு கண்டது.

ரோம் பற்றி எரிந்து கொண்டிருந்தபோது “பிடில்” வாசித்துக்கொண்டிருந்தவன் எனப் புகழ் பெற்ற நீரோ, ரோமானிய செனட்டால், “பொதுமக்களின் எதிரி” என்று அறிவிக்கப்பட்டு, கொலை செய்யப்படுவதற்கு அஞ்சியே தற்கொலை செய்துகொண்டான். அவனது தற்கொலையைத் தொடர்ந்து உருவான காலப்பகுதியே “நான்கு பேரரசர்களின் ஆண்டு“ என அழைக்கப்படுகிறது.

நீரோ ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதோ, அவனது தாயார் செய்த கொலைச் சதியால். பேரரசன் க்ளாடியஸின் மூன்றாவது மனைவியின் இறப்பிற்குப் பிறகு அவனை மணம்புரிந்துகொண்ட நீரோவின் தாயார் ஆக்ரிப்பைனா, க்ளாடியஸை வற்புறுத்தி தனது மகன் நீரோவை வாரிசாக அறிவிக்கச் செய்தாள். அதன் பின்னர், க்ளாடியசுக்கு விஷக் காளான்களை உண்ணக் கொடுத்து அவனைக் கொன்று நீரோவை அரியணை ஏறச் செய்தாள். நன்றிக் கடனாக நீரோ, தன் தாயாரைக் கொன்றான்.

க்ளாடியஸோ, “கொடூர மிருகம்” என ரோமானிய வரலாற்றாசிரியர்களால் இகழ்ந்துரைக்கப்பட்ட அரசன் கலிகுலா அவனது மெய்க்காப்பாளர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டபோது, அஞ்சி நடுநடுங்கி திரைச்சீலைக்குப் பின்னே ஒளிந்திருந்தான். அவனை அடையாளம் கண்டுகொண்ட மெய்க்காப்பாளர்கள், அரச குடும்பத்தில் எஞ்சியிருந்த ஒரே ஆண் என்ற காரணத்தால் அவனை அரசனாக அறிவித்தார்கள்.

க்ளாடியஸ் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டதும் செய்த முதல் காரியம், கலிகுலாவைக் கொல்லச் சதித் திட்டம் தீட்டிய மெய்காப்பாளர்களுக்கு – அதாவது, அவன் ஆட்சியைக் கைப்பற்றக் காரணமாக இருந்தவர்களுக்கு, மரண தண்டனை வழங்கியதுதான்.

“ஐந்து பேரரசர்களின் ஆண்டு“ புகழ்பெற்ற மார்கஸ் ஆரிலியஸின் மகன் காமடஸின் படுகொலையுடன் தொடங்கியது. காமடஸ் மூத்த சகோதரி லுசில்லா அவனைக் கொலைச் செய்யச் சதித்திட்டம் தீட்டி, அது தோல்வியடைய, கமோடஸ் அவளை நாடு கடத்தி, பின்னர் கொலையும் செய்தான். ஆனால், அவன் தனது ஆசைநாயகி மார்சியாவின் சதியால் கொலை செய்யப்படவேண்டும் என்று விதிக்கப்பட்டிருந்தது. காமடஸின் கிறுக்குத்தனங்கள் எல்லைமீறிப் போனதைத் தொடர்ந்து, அவள் அவனுக்கு மதுவில் விஷத்தைக் கலந்து கொடுத்தாள். அதை அருந்தியும் அவன் இறக்காமல் போகவே, காமடஸின் உடற்பயிற்சி ஆலோசகன் அவனது கழுத்தை நெரித்துக் கொன்றான்.

செப்டிமஸ் செவரஸ் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதோடு “ஐந்து பேரரசர்களின் ஆண்டு“  முடிவுக்கு வந்தாலும், அவனைத் தொடர்ந்து அரசனான அவனது மகன் கேரகல்லா, சிறுநீர் கழிக்க சாலையில் ஒதுங்கியபோது கொலை செய்யப்படும் அளவிற்கு ரோமப் பேரரசில் சதித்திட்டங்களும் அரண்மனைப் படுகொலைகளும் மலிந்து போயின.

ரோமப் பேரரசில் நிகழ்ந்தது போன்ற கொடூரக் கொலைகள் நடைபெறவில்லை என்றபோதிலும், தற்காலத் தமிழகத்தில் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு முயற்சிகள் நடைபெறாமல் இல்லை. தற்காலத் தமிழகத்தில் முயற்சிக்கப்பட்ட முதல் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு முயற்சி எனக் குறிப்பிட வேண்டுமெனில், எம்ஜிஆரின் ஆட்சியைக் கலைத்துவிட்டு, தன்னை முதலமைச்சராக்கும்படி ராஜீவ் காந்திக்கு ஜெயலலிதா எழுதிய கடிதத்தைத்தான் குறிப்பிடவேண்டும். ஜெயலலிதா “ஜனநாயக வழிப்படி“ ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதுகூட, ராஜீவ் காந்தி படுகொலையைக் காரணம் காட்டி, திமுக அரசு கலைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்தே நிகழ்ந்தது என்பதையும் மறந்துவிடலாகாது.

இப்போது, முதல் குற்றவாளி (accused no. 1) ஜெயலலிதா அப்போலோ மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, புரளி ஒன்று காட்டுத் தீயைப் போலப் பரவியது பலருக்கும் நினைவில் இருக்கலாம். அவரது மரணத்தை அடுத்து மற்றொரு புரளியும் பரவியது. அவற்றின் சாரம் ஒன்றுதான். ஜெயலலிதாவின் மரணம் இயற்கையானது அன்று. அது எதிர்பாராமல் நிகழ்ந்துவிட்ட (முதல் புரளி) / திட்டமிட்டு நடந்த (இரண்டாவது) ஒரு கொலை.

இவற்றின் தொடர்ச்சியாக, கோடநாடு பங்களா காவலாளிக் கொலையும், அக்கொலையைச் செய்தவர்களின் கொலையும் அரங்கேறியிருக்கின்றன. மர்ம முடிச்சுகள் நிறைந்த திகில் கதையில் வரும் திடுக் சம்பவங்களைப் போன்ற நிகழ்வுகள் தமிழக அரசியல் சூழலைக் கவ்வியிருக்கின்றன.

முதல் குற்றவாளி (accused no. 1) ஜெயலலிதாவின் மரணம் குறித்து புலனாய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அதிமுக-வின் ஒரு தரப்பினாலேயே எழுப்பப்பட்டு, நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் அரசியல் பேரங்கள் முடிவுக்கு வராமல் இழுபறி நிலை நீடித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, கோடநாடு பங்களாவை மையம் கொண்டு மர்மம் நிறைந்த கொலைகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன.

முதல் குற்றவாளியாக (accused no. 1) தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட வாரிசு இல்லாத ஒரு முதலமைச்சரின் மரணம், அவரது மரணம் இயற்கையானதா, தற்செயலாகவோ திட்டமிட்டோ நடைபெற்ற ஒரு கொலையா என பலத்த சந்தேகங்கள், மரணத்தைத் தொடர்ந்த அதிகாரப் போட்டி, அப்போட்டியில் மரணமுற்றவருக்கு மிக நெருக்கமாக இருந்த ஒரு தரப்பை (மன்னார்குடிக் குடும்பம்) அதிகார பீடங்களில் இருந்து முற்றிலுமாகத் துடைத்து அழிக்க மேற்கொள்ளப்பட்டுவரும் அரசியல் நாடகங்களும் பின்னணியில் நடைபெறும் பேரங்களும், மரணமுற்றவரின் மாளிகையின் (கோடநாடு) முன்னாள் பணியாளர்கள் “அரண்மனைக்குள்“ புகுந்து கொள்ளையடிக்க முயற்சி, அவர்களது மரணம்.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், ரோமப் பேரரசில் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள் (வன்முறை சற்றுத் தணிந்து) ஒரு பயங்கரக் கனவைப் போல மீண்டும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனவா?

நன்றி: மின்னம்பலம்

நாடோடி மன்னனின் தங்க மலை ரகசியம்

கடந்த ஆண்டு, தமிழகம் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வரலாறு காணாத இளைஞர் எழுச்சியுடன் புலர்ந்தது. விவசாயிகளின் தணியாத தாகத்துடன் அந்தி மயங்கி அமைதி கண்டது.

இவ்வருடம், மீண்டும் காவிரி உரிமை மீட்பு போராட்டமாகப் புலர்ந்து உச்சி வெய்யிலில் புடம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில், அனைத்து எதிர்க் கட்சிகளும் மக்களுக்கு ஆதரவாகக் களத்தில் கரம் கோர்த்திருக்கின்றன. தொழிற்சங்கங்களும், வணிகர் சங்கங்களும், திரைத் துறையினரும், ஊடகத் துறையினரும், மருந்து விற்பனையாளர் உள்ளிட்ட அத்தியாவசிய சேவைப் பிரிவினரும், இன்னும் பல்வேறு தரப்பினரும் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டி அரவணைத்துள்ளனர்.

ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகாலம் தேங்கியிருந்த தமிழக அரசியல் களம் இளைஞர்கள், மாணவர்கள், விவசாயிகளின் தன்னெழுச்சியான போராட்டங்களால் புது ஆற்றலைப் பெற்று பொங்கிப் பிரவாகிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது.

இந்த ஆற்றல்கள், அரசியல் களத்தில் புதியன (Inventions/Innovations) பல புனைந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதே சமயம், கடந்த 30 ஆண்டுகால அரசியல் தேக்கத்திற்கு காரணமாக இருந்த ஆற்றல்கள், இப்புதுமைகளை போலச் செய்து (Imitation) கொண்டிருக்கின்றன.

இவ்விரு போக்குகளையும் அடையாளம் கண்டுகொள்வது, தமிழக உரிமை மீட்பிற்கு மிகுந்த அவசியமாகும்.

புது ஆற்றல்கள் – புதுப் பாய்ச்சல்கள் – புதியன புனைதல்

கடந்த ஆண்டின் ஜல்லிக்கட்டு ஆதரவு இளைஞர் எழுச்சி தமிழகத்தின் புதிய ஆற்றல்கள் அனைத்திற்கும் புது வெளிகளை மடை திறந்துவிட்ட ஒன்று எனச் சொல்வது சாலப் பொருந்தும்.

கடலில் கால் நனைக்கச் செல்லும் உல்லாச வெளியாகத் திகழ்ந்த கடற்கரையையும், காற்று வாங்க காலாற நடக்கச் செல்லும் பூங்காக்களையும் அரசியல் போராட்ட வெளியாக மாற்றிக் காட்டியது ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான இளைஞர் எழுச்சி. அடையாளச் சடங்காக இருந்த இரயில் மறியல் போராட்டங்களை உயிரைத் துச்சமென மதித்து எதிர்கொண்டு மறிக்கும் வீர விளையாட்டாக மாற்றிக் காட்டியது.

இதன் தொடர்ச்சியாக, உரிமைக் கோரிக்கைகளை அடையாளக் கோரிக்கைகளாக வைக்க “அகலத் திறந்து” வைக்கப்பட்டிருக்கும் “ஜந்தர் மந்தர்” மைதானத்தை, அரசை அதிரவைக்கும் அரங்காக மாற்றிக் காட்டினர் தமிழக விவசாயிகள்.

சிறு நீரைக் குடித்தும், செத்த எலிகளைக் கடித்தும், நிர்வாணக் கோலத்தைத் தரித்தும் விவசாயிகளின் துயரத்தை உலகம் உற்று நோக்க வைத்தனர். இந்தியத் துணைக்கண்டமெங்கும் தற்கொலையில் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டிருந்த விவசாயிகள் அனைவருக்கும் புது வழியைக் காட்டியது தமிழக விவசாயிகளின் தில்லி முற்றுகை.

இவை தமிழகம் கண்டிராத புதியன புனைதல். புதுப் பாய்ச்சல்கள்.

தற்போதைய காவிரி உரிமை மீட்பு – ஸ்டெர்லைட் ஆலை எதிர்ப்பு போராட்டங்களிலும் இப்புதிய ஆற்றல்களின் புதியன புனைதல், புதுப் பாய்ச்சல்கள் தொய்வு காணாமல் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன.

09.04.2018 அன்று இராமநாதபுரம் ஆட்சியர் அலுவலகத்தை முற்றுகையிட்ட கிராமத்து மக்கள், “மக்கள் நாங்கள் வந்திருக்கிறோம்! நீங்கள் வெளியே வாங்க!” என்று கோஷமிட்டு தமது கோரிக்கைகளை கேட்க ஆட்சியரை அலுவலகத்தை விட்டு வெளியே வரவழைத்தது இதுவரை சாத்தியமாகாத புதுமை.

ஐ பி எல் போட்டிகளுக்கு எதிராக தமிழ் அமைப்புகளும், இரு பிரதானக் கட்சிகளின் செல்வாக்கிலிருந்தும் விடுபட்ட கலைஞர்களின் வசம் வந்திருக்கும் திரைத்துறை அமைப்பினரும் ஒருமித்த குரலில் முற்றுகைப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்து வெற்றி கண்டிருப்பதும் தமிழகம் கண்டிராத புதுமைகள்.

பழம் ஆற்றல்கள் – தேக்கங்கள் – போலச் செய்தல் 

இப்புதிய ஆற்றல்களின் புத்தெழுச்சியைக் கண்டு, கால் நூற்றாண்டுகால உறக்கத்திலிருந்து விழித்து “யானை மேல் அம்பாரி ஏறி” அசைந்து ஆடி உலாவரத் துவங்கியிருக்கின்றன பழம் ஆற்றல்கள்.

50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கொள்கைத் திருவோடு ஏந்தி மக்கள் மன்றத்தின் முன் நின்ற இவ்வாற்றல்களின் வானளாவிய கொள்கைகள் தங்கத் தகடுகளின் முன் தேய்ந்து, புதியன புனையும் ஆற்றல் இழந்து, வீச்சிழந்து, தொய்ந்து, தேய்ந்து கிடக்கின்றன.

ஜல்லிக்கட்டு ஆதரவு போராட்டத்தின்போது, சீறி வந்த இரயில் முன்பாக, மதுரை மாநகர் இளைஞர்கள், உயிரைத் துச்சமென மதித்து பாய்ந்ததைக் கண்டு அரண்டவர்கள், இப்போது இரயில் நிலையங்களில் மூச்சிரைத்து நிற்கும் எஞ்சின்களின் முன்பாக உரக்க கோஷமிடுகின்றனர். 04.04.2018 அன்று இந்தியக் கம்யூனிஸ்டு கட்சியினர் நடத்திய இரயில் மறியல் போராட்டங்களில் இது அரங்கேறியது.

தில்லியை முற்றுகையிட்ட தமிழக விவசாயிகள் நிஜமான செத்த எலிகளை வாயில் வைத்துக் கடித்து தமது வாழ்வின் நிலையை உலகுக்கு உணர்த்த முற்பட்டனர். 04.04.2018 அன்று கோவையில் சாலை மறியல் நடத்திய திமுகவினரோ பொம்மை எலிகளைக் கடித்து, தம் மீது கவனத்தைக் குவிக்கின்றனர்.

தமிழகத்திற்கு வருகை தந்த பிரதமருக்கு கருப்பு கொடி காட்டத் துணிவது ஏற்புடையதே என்றாலும் சலித்து தேய்ந்து போனதொரு வடிவம். கறுப்பு பலூன்களைப் பறக்கவிட்டு அதிலும் புதுமை புனைந்துள்ளனர் புதிய ஆற்றல்கள். மாட்டு வண்டியில் ஏறி ஊர்வலம் வருவது, மறைந்த முதல்வர் எம் ஜி ஆரின் “நாடோடி மன்னன்” படப் பாடலை போலச் செய்தல்.

இப்பழம் ஆற்றல்கள், புதிய ஆற்றல்கள் புனைந்த புதிய வடிவங்களை போலச் செய்வதும் பழையனவற்றையே திரும்பத் திரும்பச் செய்வதும் ஏன்?

ஐ பி எல் போட்டிகளுக்கான எதிர்ப்பில் மென்மை காட்டுவது, இதற்கான காரணத்தை வெள்ளிடை மலையாகக் காட்டிவிடுகிறது. சன் ரைசர்ஸ் ஹைதராபாத் ஐபிஎல் அணி திமுக குடும்பத்தை சேர்ந்த கலாநிதி மாறனுக்குச் சொந்தமானது என்பது ஒன்றும் “தங்க மலை ரகசியம்” அன்று.

சுரங்கம் தோண்டத் “தங்க மலைகள்” கைவசம் இருக்கையில் புதியன புனைதல் எங்ஙனம் எழும்! புதியனவற்றை போலச் செய்தலும் பழைய “நாடோடி மன்னன்” பாடலை மீண்டும் போலச் செய்தலுமே தொடரும்.

புதியன புனைதலும் போலச் செய்தலும்

எந்தவொரு சமூகத்திலும் மாற்றத்தின் உந்துசக்தியாக இருப்பது புதியன புனைதலே (Invention/Innovation).

சமூகத்தில் முன்னேறிய நிலையில் இருப்போரே புதியனவற்றைப் புனைகின்றனர். ஜனநாயக நெறிகள் வலுப்பட்டிருக்கும் சமூகங்களில், சமூகத்தில் பின் தங்கிய நிலையில் இருப்போருக்கும் புதியன புனையும் சாதகமான நிலைமைகள் கூடுகின்றன. முன்னேறிய நிலைமைகளில் இருப்போர் அப்புதியனவற்றை மௌனமாக (சங்கடத்துடன்) ஏற்றுக்கொண்டு, போலச் செய்வதும் (Imitation) நிகழ்கிறது.

புனையப்பட்ட புதியன போலச் செய்தல் மூலம் சமூகம் முழுக்கப் பரவி நிலைபெறுகிறது.

புதியன புனைதல் புதிய ஆற்றல்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு, போலச் செய்தல் மூலமாக சமூகம் முழுக்கப் பரவி நிலைபெறும்போது, சமூகம் புதிய நிலைகளுக்குச் செல்கிறது.

பழைய ஆற்றல்கள் புதியனவற்றை தம் வயப்படுத்திவிடும்போது, சமூகம் பழைய நிலைமைகளில் தேங்கிவிடுகிறது.

இந்த எச்சரிக்கை தமிழ் சமூகத்திற்கு இன்று மிக மிக அவசியமானது.

நன்றி: தமிழ் இந்து

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்:

தைப் புரட்சி – தொடரும் அதிர்வலைகள்

தைப் புரட்சி: இனக்குழு குறியீட்டு அடையாளத்தின் எழுச்சி 

 

 

தைப் புரட்சி – தொடரும் அதிர்வலைகள்

மனித மிருகம் என்பது என்ன? இக்கேள்விக்குப் பல அறிஞர்கள் பலவிதமான விளக்கங்களை அளித்திருக்கிறார்கள். சிந்திக்கும் மிருகம், அரசியல் மிருகம், உழைக்கும் மிருகம், சிரிக்கும் மிருகம், விளையாடும் மிருகம், பழக்க மிருகம் போன்ற விளக்கங்கள் இவற்றில் அதிகக் கவனம் பெற்றவை.

அதிகக் கவனம் பெறாத விளக்கம் ஒன்றும் உண்டு. அது “போலச் செய்யும் மிருகம்“. உண்மையைச் சொல்வதென்றால் “மனிதன் ஒரு போலச் செய்யும் மிருகம்“ என்ற விளக்கத்தை எந்த அறிஞரும் இதுவரை அளித்திருக்கவில்லை.

ஆனால், மானுடச் சமூகத்தின் அடிப்படையான பண்பாக “போலச் செய்தல்” (imitation) இருக்கிறது என்பதை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் புகழ் பெற்று விளங்கியவரான ஃப்ரெஞ்சு சமூகவியலாளர் கப்ரியேல் டார்ட் என்பார் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்திருக்கிறார். 1916 ஆம் ஆண்டு, கொலம்பியா பல்கலைக் கழகத்தில், இந்தியாவில் சாதிகளின் தோற்றம் குறித்து ஆற்றிய புகழ் பெற்ற ஆய்வுரையில் மாமேதை அம்பேத்கர், கப்ரியல் டார்டின் இக்கருத்தாக்கதைக் கையாண்டு, சாதிகள் இந்தியா முழுக்கப் பரவியிருப்பதற்கான காரணத்தை விளக்கியிருப்பார் என்பது சிறப்புக் கவனத்திற்குரியது.

அம்பேத்கரின் ஆய்வுரையில் அதிகக் கவனம் பெறத் தவறியக் கருத்தாக்கமும் அதுவே. போலவே, கப்ரியல் டார்டின் கருத்தாக்கமும் சமூகவியல் ஆய்வுப் புலத்தின் கவனத்தைப் பெறத் தவறியது ஒரு துரதிர்ஷ்டம். என்றாலும், அண்மைக் காலங்களில் கப்ரியல் டார்டின் கருத்தாக்கங்கள் மீளவும் கவனத்தைப் பெறத் துவங்கியிருக்கின்றன.

ஏறத்தாழ ஒரு நூற்றாண்டிற்கு முன்பாக அவர் முன்வைத்த “போலச் செய்தல்“ குறித்த செறிவு மிக்க கருத்தாக்கங்கள் தற்கால அரசியல் நிகழ்வுகளை கூர்மையாகப் புரிந்துகொள்ள உதவியாக இருக்கின்றன என்பதே அவற்றின் சிறப்பாகும்.

கடந்த சில வாரங்களாக, தமிழ்நாட்டில் எழுச்சி பெற்றிருக்கும் காவிரி நதி நீர் உரிமைக்கான போராட்டங்களையும் இப்”போலச் செய்தல்“ நோக்கில் காணலாம்.

இவற்றில், எனது கவனத்தை ஈர்த்தவை இரண்டு. முதலாவது, 04.04.2018 அன்று கோவையில் திமுகவினர் வாயில் எலிப் பொம்மைகளை வைத்து அமர்ந்து சாலை மறியலில் ஈடுபட்டது.

இரண்டாவது, அதே நாளன்று, இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சியினர், தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு இடங்களிலும் நிகழ்த்திய இரயில் மறியல் போராட்டங்கள்.

கோவை திமுக வினர் வாயில் எலிப் பொம்மைகளை வைத்து நிகழ்த்திய மறியல் தில்லியில் தமிழக விவசாயிகள் நிஜமான செத்த எலிகளை வாயில் வைத்துக் கடித்து நிகழ்த்திய போராட்ட நிகழ்வின் “போலச் செய்தல்“.

இரயில் மறியல் போராட்டங்களில், இரயில் நிறுத்தங்களில் வேகம் குறைந்து வந்து கொண்டிருந்த இரயில்களுக்கு முன்பாக இந்திய கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சியினர் பாய்ந்து ஓடியதை தொலைக்காட்சி செய்திகளில் தமிழக மக்கள் கண்ணுற்றிருப்பார்கள்.

இது, ஜல்லிக்கட்டிற்கு ஆதரவாக கடந்த வருடம் தமிழகத்தில் வெடித்த இளைஞர்களின் எழுச்சியின்போது, மதுரையில் சில துணிச்சல் மிக்க இளைஞர்கள் மிகவேகமாக வந்துகொண்டிருந்த இரயிலைத் தம் உயிரைப் பொருட்படுத்தாது எதிர் சென்று மறித்து நிற்க வைத்த போராட்டத்தின் “போலச் செய்தல்“.

ஆனால், சில வித்தியாசங்களும் உண்டு.

கடந்த வருடம் மதுரையில் மறிக்கப்பட்டது மிக வேகமாக வந்துகொண்டிருந்த ஒரு இரயில். மறித்தது, உயிரைப் பொருட்படுத்தாத இளைஞர்கள்.

இப்போது இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சியினர் மறித்தவை இரயில் நிலையங்களுக்கு வேகம் குறைந்து வந்துகொண்டிருந்த, அல்லது இரயில் நிலையங்களில் இருந்து மெதுவாகப் புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்த இரயில்களை. மறித்தோர் பெரும்பாலும் தலை நரைத்தவர்களாக இருந்ததைக் காணமுடிந்தது.

கடந்த வருடம் தில்லியில் விவசாயிகள் வாயில் வைத்தது நிஜமான செத்த எலிகள்.

இப்போது கோவை திமுகவினர் வாயில் வைத்தது பொம்மை எலிகள்.

தெரிந்தோ தெரியாமலோ, அறிந்தோ அறியாமலோ, போலச் செய்தலில் சில விதிகள் அமைந்துவிடுவதுண்டு. “போலச் செய்தலின் விதிகள்“ (The Laws of Imitation) என்ற தமது புகழ்பெற்ற நூலில் கப்ரியல் டார்ட் அவற்றைத் தொகுக்க முற்பட்டிருக்கிறார்.

அவற்றில் சில:

  1. சமூக மாற்றத்தின் உந்துவிசையாக இருப்பது புதியது புனைதல் (Invention).
  2. புனையப்பட்ட புதியது, போலச் செய்தல் (Imitation) வழியாக சமூகம் முழுக்கப் பரவுகிறது.
  3. புதியது புனைதல் சமூகத்தில் முன்னிலையில் இருப்பவர்களிடத்தில் இருந்து தொடங்கி, போலச் செய்தலாக சமூகத்தில் பின் தங்கியிருப்பவர்களிடத்தில் சென்று சேர்கிறது. ஜனநாயக நெறிகள் மேலோங்கியிருக்கும் சமூகங்களில், புதியது புனைதல் பின் தங்கியிருப்பவர்களிடத்தில் இருந்து தொடங்கி முன்னிலையில் இருப்பவர்களால் போலச் செய்தலாகப் பரவுவதற்கான நிலைமைகள் அதிகரிக்கின்றன.
  4. போலச் செய்தல் காலம் மற்றும் வெளி ஆகிய இருநிலைகளில் அருகில் இருப்பவர்களிடையே கூடுதலாக இருக்கும். இடைவெளி கூடக்கூட போலச் செய்தலின் தன்மை அல்லது வீர்யம் குறையும். ஒரு குளத்தில் கல் எறிந்தால் தோன்றும் அதிர்வலைகள் போல புதியது புனைதலால் தோன்றும் போலச் செய்தலின் பரவல் இருக்கும்.
  5. ஒரு சமூகத்தில் பல புதியன புனைதல் தோன்றுகின்றன. சில நிலைத்து போலச் செய்தல் மூலம் சமூகம் முழுக்கப் பரவுகின்றன. பல புதியன புனைதல் தோன்றிய சுவடே தெரியாமல் மறைந்துவிடுகின்றன.

சில புதியன புனைதல் நிலைத்து நிற்பதும், பல மறைந்துவிடுவதும் ஏன் என்ற கேள்வியின் ஆய்வாகத்தான் கப்ரியல் டார்டின் நூல் விரிகிறது. இங்கு விரித்து எழுதுவது சாத்தியமன்று. நோக்கமும் அன்று.

கவனத்திற்கு உரிய புள்ளிகளை மட்டும் ஒப்புநோக்கி குறித்துக்கொள்வோம்.

1000 மைல்கள் தொலைவுக்கு அப்பால் தமிழக விவசாயிகள் நிகழ்த்திய போராட்டம் ஒரு வருடம் கழித்து கோவை திமுகவினரால் போலச் செய்யப்படும்போது, நிஜ எலி பொம்மை எலியாக மாறிவிடுகிறது.

மிக வேகமாக வந்து கொண்டிருந்த இரயிலை உயிரையும் பொருட்படுத்தாது மறித்த இளைஞர்களின் போராட்டம் ஒரு வருடம் கழித்து போலச் செய்யப்படும்போது, இரயில்களின் வேகம் குறைந்துவிடுகிறது. மறிப்பவர்களின் வயதும் கூடிவிடுகிறது.

காலம் வெளி இவற்றுக்கிடையிலான தொலைவு கூடும்போது போலச் செய்தலின் வீர்யம் குறைந்துவிடுகிறது. குளத்தில் எறியப்பட்ட கல்லால் தோன்றும் அதிர்வலைகள் குளத்தின் கரையில் வேகம் குறைந்திருப்பதைப் போல.

சமூகத்தில் பொருட்படுத்தப்படாத பிரிவினராகக் கருதப்படும் விவசாயிகள், மாணவர்கள், இளைஞர்கள் ஆகியோர் புனைந்த புதியனவற்றை, சமூகத்தில் மிகவும் முன்னேறிய பிரிவினராக, முற்போக்கானவர்களாகக் கருதப்படும் இரண்டு கட்சியினர் (திமுக, கம்யூனிஸ்ட்டுகள்) போலச் செய்கின்றனர். வழி காட்ட வேண்டியவர்கள் காட்டப்பட்ட வழியில் பின் தொடர்கின்றனர்.

பிற மாநிலங்களைக் காட்டிலும் தமிழகத்தில் ஜனநாயக நெறிகள் நிலைபெற்றிருப்பதற்கான சான்றுகளில் இது ஒன்று. அதே சமயம், கருத்தாக்கங்களின் அளவில் முன்னேறிய பிரிவினராகக் கருதப்படுவோரின் தேக்கத்தையும் சுட்டுவது.

தமிழக விவசாயிகளும், மாணவர்களும், இளைஞர்களும் எறிந்த கல்லின் அதிர்வலைகள், புனைந்த புதிய போராட்ட முறைகள் நிலைபெற்று தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பதே இதில் மகிழ்ச்சிக்குரியது.

நன்றி: தமிழ் இந்து 

தொடர்புடைய கட்டுரை: தைப் புரட்சி: இனக்குழு குறியீட்டு அடையாளத்தின் எழுச்சி

கருப்பாய் இருக்கிறாய்! உள்ளே வராதே!

முன்னொரு காலத்தில் “பாப்லோ அறிவுக்குயில், பாப்லோ அறிவுக்குயில்” என்று ஒரு எழுத்தாளர் இருந்தார். ஒரு பாப்லோ அறிவுக்குயில்தான். இன்னும் இருக்கிறார். எங்கிருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. தொடர்பு அறுந்து பல வருடங்களாயிற்று.

சொந்த ஊர் திருவாரூர் பக்கம். தலித் சமூகத்தில் பிறந்தவர். தலித் எழுத்தாளராகவே அறியப்பட்டவர். 90 களின் மத்தியில் பரவலாக அறியப்பட்டவர். ஆள் “கொழுக் மொழுக்” என்று குண்டாகவும், நல்ல கருப்பு நிறத்தில் பார்க்க அழகாக இருப்பார். ஆனால், படு வெள்ளந்தி.

சென்னை பூக்கடை போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அருகில் சுமை தூக்கும் தொழிலாளர்களுக்கு இன்சூரன்ஸ் பாலிஸி எடுத்துகொடுத்து பிழைப்பை ஓட்டி வந்தார். அங்கு ஒரு சிறிய அறையை வாடகைக்கு எடுத்தும் வைத்திருந்தார்.

1999 ஆண்டு “விளிம்புநிலை ஆய்வுகளும் தமிழ் கதையாடல்களும்” என்ற நூல் வெளியீட்டு விழா. ரூ. 10,000 வட்டிக்கு கடன் வாங்கி நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்திருந்தேன். நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது ஸ்பென்சருக்கு எதிரில் இருந்த “புக் பாயிண்ட்” அரங்கில்.

நிகழ்ச்சி முடியும் தருவாயில், நண்பர்கள் சிலர் பரபரப்பாக வந்து அரங்கிற்கு வெளியே என்னை அழைத்துச் சென்றார்கள். என்ன விவரம் என்று கேட்டதற்கு, போலீஸ் கிராப்புத் தலை ஒன்றிடம் கொண்டு போய் நிறுத்தினார்கள். க்யூ பிராஞ் போலீஸ்.

புத்தக வெளியீட்டிற்கு எதற்கு க்யூ பிராஞ்ச் போலீஸ் என்று வியந்துகொண்டே என்ன வேண்டும் என்று கேட்டேன். “பாப்லோ அறிவுக்குயில் இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார்.

“இல்லையே! ஆள் வரவில்லையே!” என்றேன்.

“எங்கே இருக்கிறார் என்று தெரியுமா?”

“தெரியாது. என்ன விஷயம்? ஏன் கேட்கிறீர்கள்?”

“ஒரு கேஸ் விஷயமா அவரை விசாரிக்கணும்.”

எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. இந்த மனுசனுக்கும் கேசுக்கும் என்ன சம்பந்தம்! அநியாயத்திற்கு அப்பாவியாயிற்றே என்று வியப்பு.

ஆளுக்கு ஃபோனை போட்டால் எடுக்கவில்லை. அவரது நண்பர்கள் ஒவ்வொருத்தருக்காக ஃபோனை போட்டு எங்கே இருக்கிறார் என்று தேட ஆரம்பித்தோம். ஒருவழியாக ஆளைப் பிடித்தும்விட்டோம்.

அறிவுக்குயில் கோவாவில் ஒரு நண்பரோடு மப்பில் மிதந்து கொண்டிருந்தது.

“என்னய்யா விஷயம்? உன்னை க்யூ பிராஞ்ச் போலீஸ் விசாரிக்க வேண்டும் என்று வந்து நிற்கிறது? உடனே கிளம்பி வா!” என்று தகவலை சொன்னோம்.

ஆள் வந்தால் போலீசிடம் கொண்டு ஒப்படைக்கவா முடியும்? என்ன சிக்கலில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார் என்று அந்த கியூ பிராஞ்ச் போலீஸ்காரரிடமே கேட்டோம்.

“ஒன்னுமில்லைங்க. ஒரு நாலைந்து மாசத்துக்கு முன்னாடி, பூக்கடை போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு பக்கத்துல, பட்டப் பகல்ல, ஒரு வியாபாரியை அரிவாளால் வெட்டிவிட்டு 33 லட்சம் ரூபாயை கொள்ளையடித்துச் சென்றார்களே! அது சம்பந்தமா பாப்லோ அறிவுக்குயிலை விசாரிக்க வேண்டும்.”

எங்களுக்கு தூக்கி வாறிப்போட்டது. இந்த மனுசனுக்கும் அந்தச் சம்பவத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்க முடியும்? இது அநியாயத்திற்கு அசடாச்சே! இப்படி ஒரு பிரச்சினையில் எப்படி சிக்கிக்கொண்டது என்று ஆச்சரியப்பட்டுக் கொண்டிருந்தோம்.

பாப்லோ கோவாவில் இருந்து சென்னை வந்து சேர்வதற்கு முன்பாகவே பிரச்சினை என்னவென்று விசாரிக்க ஆரம்பித்தேன். அப்போது போலீஸ் துறையில் முக்கிய பொறுப்பில் இருந்த எழுத்தாளர் திலகவதியைச் சந்தித்து, விஷயத்தை சொல்லி உதவுமாறு கேட்டுக் கொண்டேன்.

வழக்கு விசாரணை பூக்கடை போலீஸ் நிலையத்தின் பொறுப்பில் இருந்து உயர்நீதிமன்றத்தின் பின்புறமிருந்த போலீஸ் நிலையத்தின் பொறுப்பிற்கு மாற்றப்பட்டிருந்தது. ஸ்டேஷனுக்கு ஃபோன் செய்து, சப் இன்ஸ்பெட்கரிடம் பேசி, பாப்லோ அறிவுக்குயில் சம்பந்தட்ட வழக்கு விவரங்களை வரும் நண்பரிடம் தெரிவியுங்கள் என்று கூறினார்.

துணைக்கு வழக்குரைஞர் பகவத்சிங்கை அழைத்துக்கொண்டு போலீஸ் நிலையத்திற்கு போய்ச் சேர்ந்தேன். சிரித்த முகத்துடன் எங்களை வரவேற்று உட்கார வைத்தார் சப் இன்ஸ்பெக்டர்.

“அது ஒன்னுமில்லைங்க சார். பாப்லோ அறிவுக்குயிலுக்கும் இந்த கொள்ளைக்கும் சம்பந்தமில்லை என்று எங்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். விஷயம் என்னன்னா, அவரோட அறையில்தான் கொள்ளையடிப்பதற்கு திட்டம் தீட்டியிருக்கிறார்கள். அது பாப்லோவுக்கும் தெரியாது. ஆனால், பாப்லோவுக்கு அந்த ஆட்களைத் தெரியும். அவர்களைக் கண்டுபிடிப்பதற்காகத்தான் பாப்லோவை தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆள் வந்ததும் அழைத்து வாருங்கள். அவர் குறிப்பிட்ட ஆட்கள் யார் யார் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்ற விவரங்களைத் தெரிவித்தால் போதும். அவருக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை,” என்று விஷயத்தை விளக்கினார்.

பெரிய நிம்மதிப் பெருமூச்சை விட்டுவிட்டு, நன்றி தெரிவித்துவிட்டு வந்தோம்.

ஒன்றிரண்டு நாட்களில் பாப்லோவும் சென்னை வந்து சேர்ந்தார். நான் ராஜன்குறை வீட்டிற்கு வரச்சொல்லி அங்கு சென்று காத்துக்கொண்டிருந்தேன். இப்படியொரு பிரச்சினையில் இவர் எப்படிச் சிக்கினார்? யார் அந்த நபர்கள்? அவர்களோடு இவருக்கு எப்படிப் பழக்கம்? என்றெல்லாம் யோசித்துக்கொண்டு அவரைக் கேலிசெய்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தோம்.

அப்போது ராஜன்குறை வீடு கோயம்பேடு மார்க்கெட்டிற்கு பின்புறம் இருந்தது. மெயின் ரோட்டிற்கு ஒரு புறம் ஏழெட்டு தெருக்கள் உள்ளே சென்றால் ராஜன்குறை வீடு. எதிர்ப்புறம் ஒன்றிரண்டு தெரு உள்ளே சென்றால் சாரு நிவேதிதாவின் வீடு.

வருவார் வருவார் என்று நாங்கள் காத்துக்கொண்டிருந்தோம். மனுசன் வெகு தாமதமாக வந்து சேர்ந்தார். ஏங்க இவ்வளவு தாமதம் என்று கேட்டதற்கு “இல்ல. நேரா சாரு வீட்டிற்கு போயிருந்தேன்” என்று விவரிக்க ஆரம்பித்தார். அவர் சொன்ன விஷயம் மகா ஆத்திரத்தைக் கிளப்பியது. அதை இறுதியில் சொல்கிறேன்.

சப் இன்ஸ்பெக்டர் சொன்ன விஷயங்களை பாப்லோவிடம் சொல்லி, அப்படி யாரைய்யா உன் அறையில் தங்க வைத்தாய்? என்று கேட்டேன்.

மனுசன் தலையில் கையை வைத்து உட்கார்ந்துவிட்டார். ஐயோ! வளர்மதி என்று அழாத குறையாக விஷயத்தை விவரிக்க ஆரம்பித்தார்.

அவருடைய கதைகளை யாராவது பாராட்டி பேசினால் மனுசனுக்கு குதூகலம் வந்துவிடும். பெரும்பாலான எழுத்தாளர்களுக்கு அப்படித்தான் இருக்கும். அப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்.

அப்படித்தான் அந்த நபர் அறிமுகமாகியிருக்கிறார். தோழர் உங்க கதைகளைப் படிச்சிருக்கேன். இந்தக் கதை நல்லாயிருந்தது. அந்தக் கதை அருமை. எனக்கு அ. மார்க்சை தெரியும். அவரைத் தெரியும். இவரைத் தெரியும் என்று பேசி அறிமுகமாகிக் கொண்டிருக்கிறார்.

பாப்லோவுக்கு சந்தோஷம். வாங்க தோழர் என்று அறைக்கு கூட்டிச் சென்றிருக்கிறார். கதை கதையாய் பேசியிருக்கிறார்கள். இப்படியாக நாலைந்து சந்திப்புகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. உற்சாக மிகுதியில், நான் இல்லாத நேரத்தில் அறையில் தங்கிக் கொள்ளுங்கள் தோழர் என்று ஒரு சாவியையும் அவரிடம் கொடுத்துவிட்டிருக்கிறார்.

“தோழர்” ஒரு தமிழ் தேசிய தீவிரவாத இயக்கத்தை சேர்ந்தவர். இது பாப்லோவுக்குத் தெரியாது. தோழர் என்று மட்டும்தான் தெரியும்.

தோழருக்கு புரட்சி செய்ய பணம் தேவைப்பட்டிருக்கிறது. பாப்லோ இல்லாத நேரத்தில், சக தோழர்களை அவரது அறைக்கு வரவழைத்து, திட்டம் தீட்டியிருக்கிறார்கள்.

“பூக்கடை போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அருகில், வியாபாரிக்கு பட்டப்பகலில் அரிவாள் வெட்டு. 33 லட்சம் கொள்ளை” என்ற செய்தியை மட்டும்தான் நாம் பேப்பரில் படித்திருப்போம். நானும் படித்தேன். அது இப்படிச் சுற்றி அப்படிச் சுற்றி என் காலைச் சுற்றும் என்று எப்படித் தெரியும்?

பாப்லோ யோசித்து யோசித்து ஒவ்வொன்றாக விவரிக்க ஆரம்பித்ததும் எனக்கும் ராஜனுக்கும் சிரிப்பு தாளமுடியவில்லை. “என்னய்யா நீ! இப்படியா போய் மாட்டிக் கொள்வாய்!” என்று சிரித்து சமாதானப்படுத்தினோம்.

திலகவதி உதவி செய்திருக்கிறார். பிரச்சினை ஒன்றும் இல்லை என்று விளக்கி சொல்லி, மீண்டும் வழக்குரைஞர் பகவத்சிங்கை துணைக்கு வரச்சொல்லி பாப்லோவை அழைத்துக் கொண்டு, போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு போய் சேர்ந்தோம்.

பிரச்சினை பிரச்சினயில்லாமல் முடிந்தது.

இதில், பாப்லோ சாரு நிவேதிதாவைச் சந்தித்த எபிசோட்தான் முக்கியமானது.

நானும் ராஜன்குறையும் இவர் வருவார் வருவார் என்று வழிமேல் விழி வைத்துக் காத்திருக்க, இவரோ நேராக சாரு நிவேதிதாவை பார்க்கப் போயிருக்கிறார்.

இருவருக்கும் அவ்வளவு நெருக்கம்.

இருவருக்கும் உள்ள நெருக்கத்தை அறிந்த கியூ பிராஞ்ச் பாப்லோ எங்கே என்று சாருவை ஏற்கனவே விசாரித்திருக்கிறார்கள்.

மனுசனுக்கு (சாருவுக்கு) ஏற்கனவே பீதி பிடுங்கிவிட்டிருக்கிறது.

பயத்தோடும் பதட்டத்தோடும் தன்னைப் பார்க்க வீடு தேடி வந்த நண்பனை – சக எழுத்தாளனை – பாப்லோ அறிவுக்குயிலை, அறிவழகன் என்ற சாருநிவேதிதா வீட்டிற்கு உள்ளே நுழையவே விடவில்லை.

வாசலில் நிற்க வைத்து, “நீ கன்னங்கரேல் என்று கருப்பாய் இருக்கிறாய். உன்னை பார்த்தால் என் மாமியார் வீட்டில் என்ன நினைப்பார்கள்?” என்று சொல்லி விரட்டி விட்டிருக்கிறார் உயர்ந்த உள்ளம் படைத்த அறிவழகன் என்ற சாரு நிவேதிதா.

அன்றிலிருந்து எனக்கு இந்த அறிவழகன் என்ற பெயரைக் கேட்டாலே குமட்டிக்கொண்டு வரும்.

மலங்கழித்தலும் குப்பை கொட்டுதலும் சமூக நோய்க்குறிகளும் ஒரு அனந்தரங்கம் பிள்ளை நாட்குறிப்பும்

ஏழாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த வயதில், ராமநாதபுரத்தை சேர்ந்த ஒரு முஸ்லீம் குடும்பத்தினர் எங்கள் வீட்டாருக்கு நெருங்கிய பழக்கம். அக்காலத்திலேயே அவர்கள் ட்ராவல் ஏஜன்ஸி நடத்தி வந்தார்கள். மலேசிய போக்குவரத்து அவர்களுக்கு சர்வசகஜம்.
சிறுவர்கள் நாங்கள் விளையாடிக்கொண்டிருக்கையில் யாராவது “காற்று பிரித்தால்” மற்றவர்கள் சிரிப்பது வழக்கம். அப்போது அவர்கள் வீட்டுச் சிறுவர்கள் “மலேசியாவில எல்லாம் பொது இடத்தில் ஏப்பம் விட்டால்தான் சிரிப்பார்கள்,” என்று பிரஸ்தாபிப்பார்கள். எங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும்.
ஒரு மனிதனின் ஆரோக்கியம் அவனது கழிவுப் பழக்கத்தில்/கழிவுப் போக்கில் சட்டென்று தெளிவாகிவிடும் என்பது வெள்ளிடை. மலச்சிக்கல் என்றாலும் பேதி என்றாலும் வாந்தி என்றாலும் அதிக ஏப்பம் என்றாலும் உடல் ஆரோக்கியக் குறைவுதான். குறிப்பாக செரிமானக் கோளாறு என்பது வெள்ளிடை.
தனி மனிதர்களின் கழிவுப் பழக்கம்/போக்கு அவர்களது உடல் ஆரோக்கியதைச் சுட்டுவதைப் போலவே, ஒரு சமூகத்தின் கழிவுப் பழக்கங்களும்/ போக்குகளும் அச்சமூகத்தின் ஆரோக்கியத்தைச் சுட்டும் குறியீடுகள்தாம்.
அனந்தரங்கம் பிள்ளை நாட்குறிப்புகளின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தமிழாக்கமாக வெளிவந்த நூலை ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு வாசித்துக்கொண்டிருக்கையில் இது தொடர்பான விடயம் ஒன்றை கவனிக்க நேர்ந்தது.
வயல் வெளி வரப்புகளில்/காடுகளில் அல்லது எந்தவொரு பொது இடத்திலும் மலங்கழிப்போரைக் கண்டால் அவர்களைப் பிடித்து வந்து கொடுப்போருக்கு சன்மானமும், அவ்வாறு மலம் கழித்தோருக்கு அபராதமும் விதித்து புதுவையின் ஃப்ரெஞ்சு கவர்னர் பிறப்பித்த உத்தரவு ஒன்றைப் பற்றி அனந்தரங்கம் பிள்ளை தனது நாட்குறிப்புகள் சிலவற்றில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
ஊரெல்லாம் அந்த உத்தரவைப் பற்றி அங்கலாய்ப்பாக இருந்ததையும், சிலர் வரப்புகளில் மலம் கழித்தோரைப் பிடித்துக் கொடுத்து சன்மானம் வாங்கிச் சென்றதையும் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
இதை வாசித்த உடன் History of Shit என்ற நூலில் வாசித்தவொரு விடயம் சட்டென்று நினைவிற்கு வந்தது. கிட்டத்தட்ட அதே காலப்பகுதியில் – 18 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் – பாரிஸ் நகரில், வீட்டுக் குப்பைகளை வீதியில் கொட்டுவோருக்கும் பொது இடங்களில் மலம் கழிப்போருக்கும் கடுமையான அபராதங்கள் விதிக்கும் சட்டம் இயற்றப்பட்டதையும், தற்போது மத்திய வர்க்கத்தினர் மோகிக்கும் western toilet மாதிரிகள் வடிவமைக்கப்பட்டதையும் அந்நூலின் ஒரு அத்தியாயத்தில் விவரிக்கப்பட்டிருந்தது.
கழிக்கும் பழக்கத்தை பொது இடங்களில் இருந்து அகற்றி வீட்டிற்குள் தனியிடத்திற்கும் தனிமைக்கும் தள்ளிய இந்நகர்வு, மேற்கத்திய பண்பாட்டுச் சகிப்பின்மையின் முக்கிய வெளிப்பாடுகளில் ஒன்று. இதன் மற்றொரு முக்கிய அம்சம், கண்காணிப்பை சுய தணிக்கையாக, சுய வெளிப்பாட்டுத் தணிக்கையாக ஆக்கிவிடுவது.
சிறுவனாக இருக்கையில் என் தாய்மாமன் ஒருவர், அவர் சிறுவனாக இருக்கையில் பொதுவெளியில் மலங்கழிக்கச் செல்லும் பழக்கம் பற்றி சொன்ன சுவாரசியமானதொரு விஷயம் இவ்விடத்தில் நினைவிற்கு வருகிறது.
மலம் கழிக்க புதர் பகுதிகளுக்கு – இது சென்னையில் – செல்லும் சிறுவர்கள், உட்காருவதற்கு முன்பக, “ஊசியா? நூலா?” என்று கேட்பார்களாம். ஊசி என்றால், அருகருகாக அமர்வார்களாம். நூல் என்றால் சற்றுத் தள்ளி அமர்வார்களாம். மலம் கழிப்பதிலும் விளையாட்டும் பேச்சும் அரட்டையும் இருந்த காலமது போலிருக்கிறது.
அனந்தரங்கம் பிள்ளை குறித்திருக்கும் விடயத்திற்குத் திரும்புவோம். ஃப்ரான்சில் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த பண்பாட்டு மாற்றத்தை – கழிக்கும் பழக்கத்தை பொதுவெளிகளில் இருந்து தனிவெளிக்கு நகர்த்திய மாற்றத்தை – அதே காலப்பகுதியில், தமது ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்த புதுவையிலும் திணிக்க முற்பட்டிருக்கிறார் ஃப்ரெஞ்சு கவர்னர் என்பது புலனாகிறது. பொது வெளியை கண்காணிப்பிற்கும் கட்டுப்பாட்டிற்கும் உரியதாக மாற்றும் ஐரோப்பிய பார்வை இங்கும் விரிந்திருக்கிறது.
பொது வெளியில் கண்காணிப்பையும் தனி வெளியில் சுய தணிக்கையையும் அரசாளுகை நுட்பங்களாக ஐரோப்பிய ஆளும் வர்க்கத்தினர் தமது நாடுகளில் உருவாக்கிக் கொண்டிருந்த அதே காலத்தில், அவற்றை தமது ஆளுகைக்கு உட்பட்ட காலனியப் பிரதேசங்களில் திணித்திருக்கிறார்கள் என்பதற்கான பல எடுத்துக்காட்டுகளில் இதுவும் ஒன்று.

மலங்கழிப்பதை தனி வெளிக்கு ஒதுக்கியதிலும் ஐரோப்பிய அறிவு தனி மனித உடலுக்கு கேட்டையே உருவாக்கியிருக்கிறது. தற்போதைய மோஸ்தராக இருக்கும் western toilet உடலுக்கு கேட்டைத் தரும் வடிவம் என்பதை உடல்நல மருத்துவர்களில் சொற்ப எண்ணிக்கையினர் உணரத் தலைப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

மலம் கழிக்க குத்துக்காலிட்டு உட்காரும் வழக்கமே ஆரோக்கியமானது. அந்நிலையில் அமர்ந்து மலம் கழிக்கும்போது ஏற்படும் மேல்நோக்கிய சிறு அழுத்தத்தால் குடலில் இருக்கும் மலம் முற்றாக வெளியேறுகிறது. நாற்காலியில் அமரும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும் western toilet ல் அமர்ந்து மலங்கழிக்கையில், மலம் வெளியேறுவதற்கு அவசியமான மேல் நோக்கிய சிறு அழுத்தம் உருவாவதில்லை. ஆகையால், குடலில் மலக் கழிவுகள்/கழிவுத் துணுக்குகள் தேங்குவதும், நாட்பட்ட இக்கழிவுத் துணுக்குகளினால் அவசியமற்ற நோய்கள் உருவாவதையும் மருத்துவ உலகம் புரிந்துகொள்ளத் தலைப்பட்டிருக்கிறது.

உடலுக்கு கேட்டை விளைவிக்கும் இவ்வடிவத்தை ஐரோப்பிய அறிவு ஏன் உருவாக்கியது?

எல்லாம் வசதிக்காகத்தான். குத்துக்காலிட்டு உட்காருவதில் உள்ள சிரமத்தைக்கூடக் குறைத்து, வசதியாக – சாவகாசமாக உட்கார்ந்து மலங்கழிக்க ஏற்பாடு செய்து, மானுடர்களின் வாழ்வை இலகுவாக்கத்தான். இதுவரை கண்டிராத பொன்னுலகத்திற்குள் மானுட குலத்தைத் தள்ளத்தான்.

ஆனால், இம்மேற்கத்திய அறிவு உருவாக்கியிருப்பதோ நரகங்களான நகரங்களை.

காடுகளிலும் கம்மாய் கரைகளிகளிலும் வரப்புகளிலும் இயற்கையின் மறுசுழற்சிக்கு ஆட்பட்டிருக்க வேண்டிய மனித மலத்தை, பாதாளச் சாக்கடைகளில் தேங்கச் செய்து பெரும் நச்சுக் கழிவை (toxic waste) உருவாக்கியருப்பதும், நீர் நிலைகளிலும் ஆறுகளிலும் கடலிலும் கொண்டு தள்ளி இயற்கை நிலைகளை மாசுபடுத்தியிருப்பதும்தான் மேற்கத்திய நாகரீகமும் அறிவும் நகர மாதிரிகளும் நமக்கு அளித்திருக்கும் நரகங்கள்.

 மேற்கத்திய நரக நகர மாதிரி வர்ணாஸ்ர “தர்மமும்” சாதி வெறியும் தழைத்தோங்கும் ஒரு சமூகத்தில் திணிக்கப்பட்டதன் விளைவு, நச்சுக் கழிவாகத் தேங்கிய மனித மலத்தை, மனிதர்களைக் கொண்டே அப்புறப்படுத்தச் செய்யும் குரூரம். சக மனிதர்கள் இக்குரூரத்திற்கு ஆட்படுவதைக் கண்டும் காணாமல் செல்லும் பெரும்பான்மைச் சமூகத்தின் குரூரம்.
 இக்குரூரத்தின் மற்றுமொரு வெளிப்பாடுதான் “தீபாவளி” என்ற பெயரில் பட்டாசுகளைக் கொளுத்தி சுவாசிக்கும் காற்றையும் மாசுபடுத்தி, அவசியமற்ற பெரும் நச்சுக் குப்பையைக் கழித்து “கொண்டாடும்” குரூரம்.

 

ஒரு தனிமனிதர் கழிக்கும் மலம்/குப்பை அவரது உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறதா அல்லது நோயுற்றிருக்கிறதா என்பதை வெள்ளிடையாகச் சுட்டும் குறியீடாக இருப்பதைப் போலவே, ஒரு சமூகம் எத்தகைய குப்பையைக் கழிக்கிறது, அதை எவ்வளவு அக்கறையாக/அசட்டையாகக் கழித்துத் தள்ளுகிறது என்பவை அச்சமூகம் ஆரோக்கியமானதா அல்லது நோய்க்கூறு பீடித்த ஒன்றா என்பதை சுட்டும் குறியீடுகள்.

தீபாவாளி என்ற பெயரில் தனிப்பட்ட உடல் நலம், பிறர் நலம், சுற்றுச் சூழல், தம் குழந்தைகளின் நலம், கழித்துத் தள்ளிய குப்பையை யார் அகற்றுவார் – அவர் படும் துன்பம் என்ன என்பவை குறித்தெல்லாம் கிஞ்சித்தும் அக்கறையற்று பெரும் அளவில் கழித்துத் தள்ளும் நச்சுக் கழிவு, இச்சமூகம் நாட்பட்ட நோய் பீடித்த குரூரமானதொரு சமூகம் என்பதை பட்டவர்த்தனமாக காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

அன்பின் – கருணையின் கண்களை அகலத் திறந்து காண்போர் எஞ்சி இருக்கின்றார்களா?

அரசியல் இல் பதிவிடப்பட்டது . குறிச்சொற்கள்: . Leave a Comment »

ஆலெலூயா

அறிவுறுத்துபவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்

பொதுவாக பொதுவில் அறிவுறுத்துபவர்கள்

ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்

பொதுவில் பொதுவாக அறிவுறுத்துபவர்கள்

ஆண்டவரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்

பொதுவாக பொதுவில் அறிவுறுத்துபவர்கள்

பெரிதினும் பெரிதானவர்கள்

அரிதினும் அரிதானவர்கள்

அரிதாரம் அற்றவர்கள்

அறம் அறிந்தவர்கள்

அறிவானவர்கள்

அற்பராகவும் ஆனவர்கள்.

 

ஆமென்!

கவிதை இல் பதிவிடப்பட்டது . Leave a Comment »
%d bloggers like this: